ÜLKEDE SU BARIŞI DÜNYADA SU BARIŞI 

Genel

Sulama Suyu Kalitesi—Güncel Bir Bakış Açısı

Sulama Suyu Kalitesi—Güncel Bir Bakış Açısı

Arindam Malakar , Daniel D. Snow ,Çittaranjan Ray

Nebraska Su Merkezi, Robert B. Daugherty Gıda İçin Su Küresel Enstitüsü'nün bir parçası, 109 Su Bilimleri Laboratuvarı, Nebraska Üniversitesi, Lincoln, NE 68583-0844, ABD

Doğal Kaynaklar Okulu ve Nebraska Su Merkezi, Robert B. Daugherty Gıda İçin Su Küresel Enstitüsü'nün bir parçası, 202 Su Bilimleri Laboratuvarı, Nebraska Üniversitesi, Lincoln, NE 68583-0844, ABD

Nebraska Su Merkezi, Robert B. Daugherty Gıda İçin Su Küresel Enstitüsü'nün bir parçası, 2021 Transformation Drive, Nebraska Üniversitesi, Lincoln, NE 68588-6204, ABD

Yazışmaların gönderileceği yazar.

Su 2019 , 11 (7), 1482; https://doi.org/10.3390/w11071482

Gönderim tarihi: 29 Mayıs 2019 / Güncellenme tarihi: 4 Temmuz 2019 / Kabul tarihi: 13 Temmuz 2019 / Yayınlanma tarihi: 17 Temmuz 2019

(Bu makale , Sürdürülebilir Gıda Üretimi için Su Yönetimi Özel Sayısı'na aittir .)

Özet

Tarım verimliliğini artırma yarışında, sulama giderek daha fazla yetersiz tanımlanmış ve neredeyse hiç izlenmeyen su kaynaklarına bağımlı hale gelecektir. Sulama suyunun artan kullanımı, birçok bölgede su ve toprak kalitesinin bozulmasına yol açmıştır. Tarihsel olarak, toprak tuzlanması ve ürün verimliliğinin azalması, sulama suyu kalitesinin temel odak noktası olmuştur. Son zamanlarda, suda jeojenik kirleticilerin varlığına dair artan kanıtlar bulunmaktadır. İz elementlerin ortaya çıkması ve atık su kullanımındaki artış, sulama suyunun bileşiminin kırılganlığını ve karmaşıklığını ve uygun ürün büyümesini ve uzun vadeli gıda kalitesini sağlamadaki rolünü vurgulamıştır. Steroid hormonları, plastikleştiriciler, ilaçlar ve kişisel bakım ürünleri de dahil olmak üzere biyolojik olarak aktif organik kirleticilerin son derece küçük konsantrasyonlarını çeşitli sulama suyu kaynaklarında ölçme yetenekleri, ürünlerdeki alım ve oluşumu değerlendirme olanağı sağlar, ancak gıda güvenliği veya insan sağlığı üzerindeki etkilerle ilgili soruları çözmez. Doğal ve sentetik nanopartiküllerin artık birçok su kaynağında bulunduğu ve potansiyel olarak bitki büyümesini ve gıda standardını değiştirebileceği bilinmektedir. Sulama suyunun kalitesindeki hızla değişen durum, tatlı su kaynaklarının giderek daha fazla kıtlaştığı bir dünyada topraklar ve gıda ürünleri üzerindeki uzun vadeli etkilerini anlamak ve tahmin etmek için acilen daha yakından incelenmeyi gerektirmektedir.

Anahtar kelimeler:

bitki alımı ; gıda kalitesi ; jeojenik ; yeni ortaya çıkan kirleticiler ; nanomalzemeler

1. Giriş

Sulama, artan veya sürdürülebilir ürün üretimi için birden fazla su kaynağının zamanında ve kontrollü kullanımıdır. Sulama, büyüme mevsimi boyunca bir sulama sistemi tarafından uygulanan suyu ve ayrıca tarla hazırlığı, ön sulama, yabancı ot kontrolü, hasat ve kök bölgesinden tuzların yıkanması için uygulanan suyu içerir [ 1 ]. 2015 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde yalnızca sulamanın su kullanımının %62'sini oluşturduğu tahmin edilmiştir [ 1 ]. Küresel olarak, sulama tatlı suyun en yüksek tüketim oranına sahip kullanım alanıdır [ 2 ]. Dünya nüfusu arttıkça, özellikle su kıtlığına maruz kalan yoksul bölgelerde daha fazla insanın yeterli gıda tedarikinden mahrum kalma riski artmaktadır [ 3 ]. Küresel gıda güvenliğini sağlamak için tarımsal gıda üretiminin 2050 yılına kadar %60 oranında artırılması gerekmektedir [ 3 ] ve bu talebi karşılamaya yardımcı olmak için sulamaya giderek daha fazla ihtiyaç duyulacaktır. Tarımsal verimliliği artırma yarışında, sulama daha da düşük kaliteli su kaynaklarına bağımlı hale gelecektir. Bu nedenle, mevcut bilgi birikimimizi değerlendirmek ve sulama suyu kalitesinin ürünler üzerindeki etkilerini araştırmak son derece önemlidir. Bu anlayış, artan talebi karşılamak için yeterli ürün üretimini sağlamanın yanı sıra, gıda ve toprak kalitesini de korumaya yardımcı olacaktır.

Yeraltı suyu kullanımı (sulama için çekme), arsenik gibi doğal olarak oluşan jeojenik kirleticileri katı fazdan yeraltı suyuna salabilirken, atık suyun yeniden kullanımı sulama suyunda pestisitleri, ilaçları ve diğer yeni ortaya çıkan kirleticileri yoğunlaştırabilir [ 4 , 5 ]. Arıtılmamış atık su kullanımı, atık suyun yaklaşık %80-90'ının arıtılmadan kaldığı gelişmekte olan ülkelerde yaygınlaşmaktadır [ 6 ]. Sulama için kullanılan kirlenmiş belediye, endüstriyel veya tarımsal su, toprak kalitesini önemli ölçüde değiştirir, toprak ve bitkilerdeki eser element miktarını artırır ve gıda kalitesini ve güvenliğini etkileyen çeşitli patojenlerin kaynağı olarak hareket eder [ 7 , 8 ]. Yetersiz kalitedeki su, gıda ürünlerine hem doğrudan hem de dolaylı kirlenmenin potansiyel bir kaynağıdır [ 9 ] ve toprak ve suyun kirlenmesinin artmasına yol açar [ 10 , 11 ]. Ayrıca, sentetik ve doğal nanomalzemelerin ürünlerde varlığı tespit edilmeye başlanmıştır [ 12 , 13 , 14 ]. Aşırı sulama yapılan yerlerde, topraklardaki kirleticiler doymamış bölgeye sızarak jeojenik kirletici mobilizasyonuna katkıda bulunabilir ve yerel yeraltı suyundaki kirletici seviyelerini potansiyel olarak artırabilir [ 15 ]. Sertlik ve demir içeriği gibi su bileşiminin birçok yönü de, bir su kaynağının daha yeni, daha verimli püskürtme veya damlama sulama teknikleri için uygunluğunu etkiler. Sulama suyunun akışı, geri akışı ve sızması da yerel yüzey ve yeraltı suyu kirliliğine katkıda bulunur [ 16 ]. Sulama suyunun artan kullanımı, sulama suyu ve toprak kalitesinin bozulmasına zaten yol açmıştır. Farklı su kaynaklarında yeni kirletici türlerinin varlığı göz önüne alındığında (bkz. Şekil 1 ), bu kirleticilerin modern tarım bağlamındaki etkisini değerlendirmek esastır. Bugüne kadar, sulama suyundaki kirleticilere çok az araştırma ve düzenleyici dikkat gösterilmiştir. Bu soruna ek çabalar (araştırma, kılavuzlar, düzenlemeler, arıtma yöntemleri) gösterilmedikçe, sulama suyu kaynaklarının kirlenmesinin daha da kötüleşmesi muhtemeldir.

Şekil 1. Sulama suyunun ana kaynakları ve bu kaynaklarda bulunan, gıda, toprak ve su kalitesini etkileyen farklı kirletici türleri. Yüzey suları ve atık suların benzer kirlilik türlerine maruz kaldığına dikkat edin.

Bu derleme makalesi, sulama suyu kalitesini tanımlamaya yönelik önceki yaklaşımları ele almakta ve insan sağlığı üzerindeki etkileri açısından güncel bir bakış açısıyla karşılaştırmaktadır. Tarımsal üretimde kullanılan su kaynaklarının değişen kalitesinin uzun vadeli etkisini ve sonuçlarını değerlendirmektedir. Makale, tuzlanma gibi geleneksel sulama suyu kalitesi sorunlarını ele alsa da, esas olarak yeni veya ortaya çıkan kirleticiler, patojenler, jeojenik iz elementler ve mühendislik ürünü nanomalzemeler gibi çağdaş su kalitesi sorunlarına vurgu yapmaktadır. Bu kirleticiler, günümüzde sulama için kullanılan çeşitli geleneksel ve geleneksel olmayan su kaynaklarında yaygın olarak bulunmaktadır. Makale, sulama suyu kalitesinin geleneksel ölçümlerinin kısa bir özetini takiben, çağdaş sulama suyu kalitesi sorunlarının toprak ve ürün kalitesi üzerindeki etkisinin daha ayrıntılı bir değerlendirmesi şeklinde düzenlenmiştir. Çağdaş konular arasında, ilaçlar, antibiyotikler, steroid hormonlar, pestisitler, siyanotoksinler ve mikotoksinler gibi ayrı bölümlerle ele alınan ortaya çıkan kirleticiler; bakteriler, virüsler ve antibiyotik direnç genleri gibi biyolojik kirleticiler; jeojenik iz elementler ve nanomalzemeler gibi modern inorganik kirleticiler yer almaktadır.

 Bu inceleme, sulama için kullanılan su kaynaklarının değişen kalitesini ve özellikle gıda üretimi için sulama suyunun daha iyi düzenlenmesi ve ek çalışmalara duyulan ihtiyacı dikkate alarak özetlenmiştir. Bu incelemenin temel amacı, yüzey toprağı kirliliğini, bitkilerin kirleticileri alımını ve insan sağlığını etkileme potansiyelini doğrudan veya dolaylı olarak etkileyen su kalitesi sorunlarını belirlemektir. Bu makale, sulama suyunun karmaşık doğasını anlamak için modern kılavuzlara, düzenlemelere ve araştırmalara duyulan ihtiyacı göstermektedir. İnsan sağlığı açısından son derece önemli bir konu olmasına rağmen, bu inceleme sulama suyunun insan patojenleri tarafından kirlenmesi konusuna kapsamlı bir şekilde değinmemektedir. Atık su arıtma teknolojileri sürekli olarak gelişmekte ve burada sunulan bazı sorunları ele alabilmektedir; ancak arıtma teknolojisine bağlı olarak atık su kalitesinin incelenmesi bu makalenin kapsamı dışındadır. Dahası, arıtma yaklaşımlarının kaynaklara göre uyarlanması muhtemeldir ve sulama suyu kaynakları iklim, nüfus, endüstri, ürün ve hayvan yoğunluğuna bağlı olarak oldukça çeşitlidir.

2. Sulama Suyu Kalitesinin Geleneksel Ölçüm Yöntemleri

Sulama suyu bileşiminin, ürün yetiştirme için toprak özelliklerine etkisi, son yarım yüzyıldır odak noktası olmuştur. Su kalitesi sorunları ve tatlı su kaynaklarının sulama için uygunluğu üzerine yapılan önceki çalışmalar, öncelikle toprak tuzluluğu, verimliliği ve ürün büyümesiyle ilgili potansiyel sorunların anlaşılmasına yönelikti. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri Jeolojik Araştırmalar Kurumu (USGS) [ 17 ] tarafından yapılan ilk çalışmalar, Teksas'taki yeraltı suyu kalitesini sulama ve diğer potansiyel olarak rekabet eden kullanımlar için değerlendirmiştir. Schwennesen ve Forbes tarafından hazırlanan sonraki bir raporda, Arizona ve New Mexico'daki San Simon Vadisi'ndeki yeraltı suyu, evsel kullanım ve sulama için karakterize edilmiştir [ 18 ]. Clark, Kaliforniya'daki Morgan Hill bölgesindeki yeraltı suyunun kimyasal bileşimini rapor etmiştir [ 19 ], Scofield ve Headly [ 20 ] ise sulama potansiyeli açısından su bileşimini değerlendirmiştir. Bu ilk çalışmaların çoğu, su kalitesinin Amerika Birleşik Devletleri'nin kurak bölgelerinde sulamanın uzun vadeli sürdürülebilirliği üzerindeki etkisini anlamaya odaklanmıştır.

Küresel olarak, sulama suyu kalitesi, Afrika'daki Tanzanya'da pH ve alkali ve toprak alkali elementler açısından tanımlanmıştır [ 21 ]. Taylor ve ark., sulama suyu pH'sının Hindistan'ın Pencap bölgesinde buğday büyümesi için ana faktörlerden biri olduğunu bildirmiştir [ 22 ]. Daha sonraki bir çalışma, sodyum gibi alkali elementlerin, tarım arazilerinin sulanması için suyun sürekli kullanımında çok önemli bir rol oynadığını yinelemiş ve tolere edilebilecek maksimum miktarı belirlemiştir [ 23 ]. Toprak tuzlanmasının ve iz element bileşiminin mahsul büyümesi üzerindeki etkileri zamanla daha belirgin hale gelmiştir. Eaton ve ark., Kaliforniya, Hollister çevresindeki suda bulunan borun kayısı ve kuru eriklerin büyümesini etkilediğini bildirmiştir [ 24 ]. Sonraki yıllarda, Amerika Birleşik Devletleri Tarım Bakanlığı (USDA) daha fazla çalışma yürütmüş ve sodyum, bor ve elektriksel iletkenliğin, suyun sulama için uygunluğunu değerlendirmek için en iyi genel ölçütler olduğunu bildirmiştir [ 25 ]. Bu çalışmalardan, marjinal kalitede suyla sürekli sulamanın toprağı etkilediği ve ayrıca mahsul büyümesini de etkilediği açıkça görülmüştür [ 26 , 27 , 28 , 29 , 30 , 31 ]. 1967 yılında, Amerikan Test Malzemeleri Derneği (ASTM), infiltrasyon oranı, buharlaşma oranı, sulama sıklığı ve süresine bağlı olarak maksimum izin verilen klorür miktarı ve elektriksel iletkenlik için yeni formüller de dahil olmak üzere sulama suyu kalitesinin nicel bir değerlendirmesini geliştirmiştir [ 32 ]. Geleneksel olarak, sulama suyu kalitesi hakkındaki tartışmalar esas olarak toprak kalitesi üzerindeki etkisine ve toprak kalitesinin mahsul büyümesini ve verimini nasıl etkileyeceğinin tahminine odaklanmıştır. Renk, bulanıklık, toplam çözünmüş katılar (TDS), pH, özgül iletkenlik, koku ve köpük, suyun kalitesini karakterize etmiştir. Renksiz, kokusuz, köpüksüz, minimum bulanıklığa sahip, TDS'si 1000 mg L −1'in altında , nötr pH'ta ve özgül iletkenliği 1,5 mmhos/m'nin altında olan su, sulama amaçları için genellikle iyi kalitede kabul edilir [ 33 , 34 ]. Daha yüksek TDS, çoğu bitki için önerilmez çünkü toprağın tuzluluğunu etkileyebilir ve gözenek suyu, ozmoz yoluyla kökler tarafından alındığında yüksek oranda konsantre hale gelebilir. Aşırı çözünmüş katı madde içeriği veya sulama suyunun tuzluluğu, tarihsel olarak sulama için suyun uygunluğunu belirleyen birincil özellik olmuştur. Bitki kök bölgesinde tuz birikimi, su alımını engeller ve sonunda bitki büyümesini tamamen engelleyebilir [ 34 ].Sodyumdan kaynaklanan aşırı tuzluluk, toprak yapısını ve su sızmasını etkileyebilir. Sodyumun kalsiyum ve magnezyuma oranı, topraktaki suyun hidrolik iletkenliğini kontrol eden birincil faktördür [ 33 , 34 , 35 ]. Sodyum genellikle sodyum emilim oranı (SAR) olarak ifade edilir [ 9 ]. Kalsiyum ve magnezyuma göre yüksek sodyum konsantrasyonlarına, bikarbonata, karbonata ve TDS'ye sahip toprakların uzun süreli sulanması, toprak agregat oluşumunu sınırlayacak, bu da sızmayı azaltacak ve mahsullere daha az su sağlayacaktır [ 34 ].

Seiler ve arkadaşları, ABD İçişleri Bakanlığı'nın (DOI) Ulusal Sulama Suyu Kalitesi Programı (NIWQP) kapsamında, Amerika Birleşik Devletleri'nin batısında sulama kaynaklı su, toprak ve biyota kirliliğinin etkisini incelediler. Çalışma kapsamındaki 26 alandan elde edilen NIWQP verileri, sulama nedeniyle yeraltı suyu kalitesinin bozulmasının yaygın bir olay olduğunu gösterdi [ 11 , 36 ]. Çalışma, en yaygın kirleticinin selenyum olduğunu, bunu sırasıyla arsenik, uranyum ve molibdenin izlediğini gösterdi [ 11 , 37 ]. Bu çalışma ayrıca bu kirleticilerin düzenli olarak birlikte bulunduğunu da öne sürdü. Örneğin, selenyumun uranyumla birlikte yükseldiği ve bu kirleticilerin topraklarda birikerek uzun vadeli ürün yetiştirme uygunluğunu etkilediği bulundu. Bu, sulama için kullanılan su kaynaklarındaki iz element kirliliğini toprak kalitesiyle ilişkilendiren ilk raporlardan biriydi. Bu bulgular, sulama suyu kalitesinin karmaşık yapısının ve bunun uygun ürün büyümesi ve uzun vadeli gıda kalitesinin sağlanmasındaki rolünün anlaşılmasına yol açtı. Bu çalışmalar ağırlıklı olarak su kalitesinin ürün verimliliği ve toprak kalitesi üzerindeki etkisine odaklanırken, gıda kalitesi ve güvenliği üzerindeki etkiler henüz yeni yeni fark edilmeye başlanmıştı.

3. Güncel Sulama Suyu Kalitesi Sorunlarının Toprak ve Mahsul Kalitesi Üzerindeki Etkisi

Sulama suyu kalitesi esas olarak ürün büyümesi ve verimi üzerindeki etkileri açısından karakterize edilmiştir, ancak ortaya çıkan ve acil bir sorun, bitki alımı ve toprağın inorganik ve organik kirleticilerle zenginleşmesiyle ilgilidir ( Şekil 2 ). Sulama suyu kalitesiyle ilgili bu “yeni” sorunlar, gıda kalitesi ve güvenliği endişelerine yol açabileceği gibi, ürün büyümesini ve verimini de etkileyebilir [ 38 , 39 , 40 , 41 ]. Sulama için atık suyun yeniden kullanımı, topraklarda ve ürünlerde ilaçlar ve diğer sentetik organikler gibi organik mikro kirleticilerin artan sıklığına katkıda bulunur [ 42 ]. Yeraltı suyuna artan bağımlılık, sulama suyunda ve topraklarda arsenik ve selenyum gibi doğal jeojenik kirleticilerin yüksek konsantrasyonlarının olasılığını da artırır. Bu yeni kirleticilerin sulama suyu kaynaklarındaki oluşumunu ve akıbetini anlamak, modern tarım ürünleri üzerindeki etkilerini sınırlamak için çok önemlidir [ 43 ]. Toprak ve ürün kalitesi üzerindeki uzun vadeli etkilerin (bkz. Şekil 2 ) anlaşılması gerekmektedir.

Şekil 2. Yetersiz sulama suyu kaynaklarının toprak ve ürün kalitesi üzerindeki etkisine ilişkin kavramsal bir model.

3.1. Yeni Ortaya Çıkan Kirleticiler: Organik Kirleticiler

3.1.1. İlaçlar

İlaç ve kişisel bakım ürünlerinin izleri, içme suyu [ 44 ], yeraltı suyu [ 45 ] ve yüzey suyu [ 45 ] dahil olmak üzere çeşitli tatlı su kaynaklarında tespit edilmiştir. İlaçlar, doğrudan atık sulara atılması ve kanalizasyona insan dışkısı yoluyla atılması gibi çeşitli kaynaklardan su sistemine girebilir ve atıksudaki ilaç konsantrasyonlarının yükselmesine neden olabilir [ 46 ]. Kanalizasyon çamurunda sıklıkla tespit edilen ilaçlar arasında steroid olmayan antiinflamatuar ilaçlar (NSAID'ler), kan sulandırıcılar, psikiyatrik ilaçlar, antidiüretikler ve β-blokerler bulunur [ 47 , 48 , 49 ]. Topraktan ve kirlenmiş sudan NSAID'ler, antihistaminikler, β-blokerler, kalsiyum kanal blokerleri, antiepileptikler, steroid hormonlar, antidepresanlar, antineoplastik ajanlar, kaşıntı önleyici bileşikler, röntgen kontrast ajanları, lipid düşürücü ajanlar, benzodiazepinler, sakinleştiriciler ve veteriner ilaçları gibi çok çeşitli farmasötik grupların bitkiler tarafından alınması gözlemlenmiş ve incelenmiştir [ 50 , 51 , 52 ]. Wu ve ark. gıda ürünlerinde farmasötiklerin kontaminasyonunun birincil yolunun sulama suyu olduğunu bildirmiştir [ 53 , 54 ]. Örneğin, yakın zamanda yapılan bir çalışma, Ürdün'de arıtılmış atık su ile yetiştirilen çeşitli sebzelerde karbamazepin, kafein, lamotrigin, gabapentin ve asesülfam izlerine rastlamıştır [ 55 ]. Arıtılmış atık suyun, birçoğunun gıda ürünlerinde biriktiği bilinen çok çeşitli farmasötik ve kişisel bakım ürünleri içerdiği iyi bilinmektedir [ 56 , 57 ]. Bu ve diğer sentetik organik kimyasalların su kaynaklarında, özellikle su kıtlığı yaşanan bölgelerde, artma olasılığı yüksektir ve kirlenmiş suyla sulama, toprak kirliliğine ve bitkilerin bu kimyasalları emmesine yol açacaktır.

3.1.2. Antibiyotikler

Gıda üretim sistemlerinde antibiyotik kalıntılarının neden olduğu çevresel kirlenme, dünya çapında giderek büyüyen bir sorundur ve antibiyotik direncinin yayılmasına yönelik potansiyel etkileri, birçok inceleme ve görüş yazısının konusu olmuştur [ 58 , 59 , 60 ]. Çeşitli su kaynaklarında kalıcı antibiyotik kalıntılarının varlığı [ 61 , 62 ] iyi belgelenmiştir; bu sadece belediye [ 63 , 64 ], tarımsal [ 65 , 66 ] ve hastane atıksularını [ 67 , 68 ] değil, aynı zamanda yeraltı sularını [ 69 ] ve yüzey sularını [ 70 , 71 , 72 ] da içermektedir. Antibiyotiklerin konsantrasyon aralığı, birçok su kaynağında genellikle ng L −1 ile birkaç μg L −1 arasında ölçülmektedir [ 73 ], ancak konsantre atık sularda çok daha yüksek seviyeler bulunabilir [ 65 ]. Son çalışmalar, bitkilerin antibiyotikleri (amoksisilin, ketokonazol, linkomisin, oksitetrasiklin, sülfametoksazol, sülfonamidler ve tetrasiklinler gibi) alabileceğini göstermiştir [ 74 , 75 , 76 ] ve antibiyotik bulaşmış sulama suyu alımda önemli bir rol oynayabilir [ 77 ]. Antibiyotiklerin çevresel kaderi ve taşınması, su çözünürlüğü, lipofiliklik, uçuculuk ve sorpsiyon potansiyeli gibi çeşitli fiziksel özelliklere bağlıdır [ 77 ].

Gıda ürünlerinde antibiyotiklerin bulunmasının insan sağlığı üzerindeki etkileri net değildir, ancak diğer potansiyel olumsuz etkiler arasında alerjik reaksiyonlar, sindirim fonksiyonunun bozulması ve uzun süreli düşük seviyeli maruz kalma sonucu kronik toksik etkiler yer almaktadır [ 78 , 79 , 80 , 81 ]. Çevrede antibiyotiklerin artan yaygınlığıyla ilgili en büyük endişelerden biri, Bölüm 3.2.2'de tartışılan antibiyotik dirençli gen ve bakterilerin gelişmesi ve yayılmasıdır [ 82 ] . Sulama suyunda antibiyotik kalıntılarının bulunmadığı varsayılamaz.

3.1.3. Steroidler

Hayvan gübresinin toprağa uygulanması steroid hormonlarının [ 83 ] ve veteriner ilaçlarının birikmesine katkıda bulunabilir. Hayvan atıklarında ve atık sularda bulunan estrone, 17α-estradiol, 17β-estradiol, estriol, testosteron, androstenodion ve progesteron gibi doğal steroid hormonlarının çok düşük konsantrasyonlarının toprakta biriktiği belgelenmiştir [ 84 ]. Steroid hormonlarının izlerine yeraltı sularında [ 85 ] ve yüzey sularında [ 86 ] ve sıklıkla arıtılmış belediye atık sularında [ 87 , 88 , 89 , 90 , 91 ] rastlandığı bildirilmiştir. Atık su arıtma tesislerinin bu hormonları nehir sularına ve diğer alıcılara deşarj ettiği bilinmektedir [ 92 ]. Laboratuvar deneyleri, steroid hormonlarının ve ilaçların izlerinin mahsullere alınabileceğini öne sürmüştür [ 93 ] ve arıtılmış belediye suyuyla sulanan gıda mahsulleri üzerine yapılan son çalışmalar bunun tarlada meydana gelebileceğini doğrulamıştır. Bu kimyasalların çevre ve insan sağlığı üzerindeki önemini ve etkisini anlamak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır [ 94 ], ancak şu anda bildirilen konsantrasyonlar diğer kirleticilere kıyasla nispeten düşüktür.

3.1.4. Tarım Kimyasalları

Sulama yapılan ürünlerde pestisitlerin düzenli kullanımı, özellikle bu maddelerin doğru uygulanması konusunda düzenleme ve eğitimin eksik olduğu bölgelerde, bu kalıntıların sulama suyunda ve gıda ürünlerinde oluşmasına da yol açabilir. Büyük miktarlarda tarım kimyasalı kullanımı ve uygunsuz yönetim, çevre üzerinde önemli bir etki yaratabilir. Tarım kimyasallarının sızması ve akıntısı, yeraltı suyu ve yüzey suyu kirliliğinin potansiyel bir kaynağıdır [ 95 , 96 ]. Sebzelerde tarım kimyasalı kalıntılarının varlığı belgelenmiştir [ 97 ] ve bunların ürünler tarafından alınması iyi incelenmiştir [ 98 , 99 ] ve düzenlenmiştir. Gübreden kaynaklanan nitratın yeraltı suyuna sızması iyi bilinmektedir ve reaktif azot birikiminin diğer jeojenik kirleticilerin harekete geçirilmesini başlattığı da düşünülmektedir [ 15 ].

3.1.5. Siyanotoksinler ve Mikotoksinler

Siyanotoksinler, doğal olarak üretilen çok çeşitli organik bileşiklerden oluşur ve siyanobakteriler büyük miktarlarda bulunduğunda (çiçeklenme) ve özellikle bu organizmalar yüzey sularında öldüğünde ve çürüdüğünde üretilir ve salınır. Mavi-yeşil algler olarak da adlandırılan siyanobakteriler, doğal olarak tüm tatlı su ekosistemlerinde bulunur [ 100 ]. Daha yüksek sıcaklıklar ve yüksek besin konsantrasyonlarının, yüzey sularında alg çiçeklenmelerinin oluşması için koşulları desteklediği düşünülmektedir. Birçok farklı siyanotoksin grubundan, mikrosistinler olarak bilinen hepatotoksik siklik peptitler, insanlarda çok çeşitli semptomlara neden olan en yaygın olarak incelenen siyanotoksinlerdir [ 101 ]. Diğer çalışmalar, hepatotoksik mikrosistinler ve anatoksin-a ve beta -N- metilamino-alanin gibi nörotoksik bileşikleri içeren siyanotoksinlerin, kirlenmiş rezervuarlardan insan ve hayvan gıda zincirine geçebileceğini de göstermiştir [ 102 , 103 , 104 , 105 ]. Yakın zamanda yapılan bir inceleme, topraklardaki ve tarım ürünlerindeki akıbeti araştıran literatürün kapsamını özetlemiştir [ 103 ]. Toksinlerin gıda ürünleri de dahil olmak üzere bitkilerde birikebileceği ve bazı koşullar altında bitki büyümesini de engelleyebileceği oldukça açık görünmektedir [ 102 , 103 , 106 , 107 , 108 ]. Bununla birlikte, birçok boşluk vardır ve bu maruz kalma yolunu araştıran sadece birkaç çalışma bulunmaktadır. Siyanotoksinlerden etkilenen yüzey suyu kaynakları kullanılarak sulama yoluyla siyanotoksinlerle kirlenmiş bitkilerin tüketimi yoluyla insan sağlığı üzerindeki etkilere dair kanıtlar mevcuttur.

Mikotoksinler, hem insanlarda hem de hayvanlarda çeşitli olumsuz sağlık etkilerine neden olabilen, doğal olarak oluşan mantar toksinleridir (kimyasallar). Bazı mikotoksinlerin kanserojen olduğu bilinmektedir veya şüphelenilmektedir. Mantarlar insan sağlığı için potansiyel tehlikeler oluşturmaktadır. Bununla birlikte, yakın zamana kadar su kaynaklarındaki mikotoksinler üzerine nispeten az çalışma yapılmıştır. İçme suyunda mantar kontaminasyonu gözlemlenmiştir [ 109 ] ve yakın zamanda arıtılmamış yüzey sularının bu mantarlar için üreme yeri olabileceği ve mikotoksin üretebileceği bildirilmiştir [ 110 ]. Kolpin ve arkadaşları, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki (ABD) akarsularda mikotoksinlerin oluşumu üzerine geniş ölçekli bir çalışma yürütmüştür [ 111 ]. Çalışmaları, mikotoksinlere uzun süreli, düşük seviyeli maruz kalmanın ekotoksikolojik etkilerinin yeterince anlaşılmadığı ve daha fazla araştırma gerektirdiği sonucuna varmıştır. Pirinçte mikotoksin alımı incelenmiştir [ 112 ] ve bu kimyasalların çeşitli tahıllarda bulunduğu bildirilmiştir [ 113 , 114 ]. Yüzey sularında mikotoksinlerin yaygınlığı, mikotoksinlerin sağlık üzerindeki tehlikelerinin geniş çapta raporlanması nedeniyle, sulama amaçlı su kalitesi açısından modern su kullanımında önemli bir husus haline gelmektedir.

3.2. Biyolojik Kirleticiler: Bakteriler, Virüsler ve Antibiyotik Direnci

3.2.1. Patojenler

Genellikle besin içeriği ve erişilebilirliği nedeniyle, aşırı düzeyde patojen içeren belediye ve evsel kaynaklardan gelen arıtılmamış atık sular, gelişmekte olan ülkelerde sulama için doğrudan kullanılmaktadır [ 6 ]. Arıtılmamış atık sular, diğer sulama suyu kaynaklarına kıyasla genellikle yüksek bir patojen yükü taşır. Patojen (bakteri, virüs veya protozoon veya daha büyük organizmalar) kontaminasyonunun sulama suyu kalitesine yönelik riskleri, öncelikli bir endişe konusu olmaya devam edecektir [ 115 , 116 , 117 ] ve bu konuyu birkaç paragrafta yeterince ele almak mümkün değildir. Sulama suyundaki patojenik mikroorganizmalar, insan sağlığı için en büyük akut riski oluşturmaktadır ve özellikle taze tüketilen ürünlerde endişe kaynağı olmaya devam edecektir. Patojenler, günümüz sulama suyu kalitesini etkileyebilecek biyolojik organizmalardır. Patojen kontaminasyonu genellikle yüzey suyu kaynaklarıyla ilişkilidir, ancak yeraltı suyu da atık su kaynaklarıyla yeniden beslenirse tehdit altında olabilir [ 116 ]. Sulama suyunun mikrobiyolojik kontaminasyonunun tekrarlanabilir bir şekilde ölçülmesinin karmaşıklığı, izlemeyi zorlaştırmıştır. Çeşitli sulama suyu kaynaklarında bakteri (örneğin Salmonella ve Escherichia coli ), protozoa (örneğin Cryptosporidium ve Giardia ) ve virüsler (örneğin norovirüsler) dahil olmak üzere çeşitli patojen türleri tespit edilmiştir [ 118 , 119 ]. Yüzey suyu ile gıda ürünlerinin sulanması, taze tüketilen ürünlerin kirlenmesi açısından açıkça en yüksek potansiyele sahiptir ve bu konu son yıllarda en büyük araştırma ve düzenleme çabasına konu olmuştur.

Taze ürünlerde patojenik mikroorganizmaların kaynağı olarak sulama suyunu vurgulayan oldukça kapsamlı birçok inceleme yapılmıştır [ 120 , 121 , 122 , 123 ]. 1973 ile 2012 yılları arasında Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri, 606 yapraklı sebze kaynaklı patojenik salgın (norovirüs (%55), Şiga toksini üreten Escherichia coli (STEC) (%18) ve Salmonella (%11)), 20.003 hastalık ve 19 ölüm bildirdi [ 124 ]. 2013'ten 2017'ye kadar, yapraklı yeşillikler ve sebzelerle ilişkili salgın sayısı (çoğunlukla norovirüs (%32), STEC (%23) ve Salmonella (%32)) 21'e düştü ve 699 hastalık ve beş ölüm meydana geldi [ 125 ]. 2018 yılında, marul ile ilişkili iki salgından ( E. Coli ) 272 enfeksiyon bildirildi ve bu salgınlar beş ölümle sonuçlandı [ 126 , 127 ] ve başka bir çok eyaletli salgın, parazit Cyclospora ile bağlantılıydı ve 511 enfeksiyon vakası bildirildi [ 128 ]. Bununla birlikte, Kaliforniya'da 2014 yılında yapılan risk temelli bir inceleme, geri dönüştürülmüş su kalitesi kriterlerinin, uygun tarımsal yönetim uygulamalarıyla birlikte, halk sağlığı riskinde artışa yol açmadığını öne sürmektedir [ 129 ]. ABD'de, Ürün Güvenliği Merkezi, tarımsal suyun mikrobiyolojik güvenliğini etkileyen faktörler hakkında bilgi yayınladı [ 130 ]. ​​Gıda Kaynaklı Hastalık Salgın Gözetim Sistemi (FDOSS), Amerika Birleşik Devletleri'ndeki salgınları takip eden çevrimiçi bir araç olan Ulusal Salgın Raporlama Sistemi'ne (NORS) sahiptir. Gelişmekte olan ülkelerde de yetersiz arıtılmış atık sudan kaynaklanan patojen kontaminasyonu raporları belgelenmiştir [ 8 ]. Gıda ürünlerinin sulanmasında kullanılan suda patojenlerin bulunması, hem gelişmekte olan hem de gelişmiş ülkelerde insan sağlığını etkileyen ciddi bir sorun olarak kabul edilmektedir [ 131 ]. Yeraltı suyu kaynakları genellikle patojenik mikroorganizmalar tarafından kirlenmeye karşı daha az savunmasız kabul edilirken, yüzey suları ve atık sular çok daha yüksek bir kirlenme potansiyeline sahiptir. Çiğ olarak tüketilen gıda ürünleri için yüzey suyu kullanan çiftçiler, kirlenmeyi kontrol etmek için uygun azaltma stratejilerini izlemelidir [ 132 ]. Sulama için kullanılan yöntem, ürünlerin patojenik kirlenmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Örneğin, yüzey altı damlama sulama, suyun genellikle kök bölgesine uygulanması nedeniyle en düşük riski taşıyabilir; diğer yöntemlerde (örneğin, yağmurlama sulama) ise ürünlerin yenilebilir kısımları kirlenmiş suyla temas edebilir [ 133 ] .Gıda güvenliğini artırmak için gıda ürünlerini sulamak için kullanılan yüzey suları için yeni ve daha yoğun izleme yaklaşımlarına ve potansiyel dezenfeksiyon ve arıtma tekniklerine ihtiyaç duyulmaktadır [ 8 ].

3.2.2. Antibiyotik Direnci

Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), antibiyotik direncini, yaygın bulaşıcı hastalıkların tedavi yeteneğini tehdit ettiği için, küresel sağlık, gıda güvenliği ve kalkınma için günümüzün en büyük tehditleri arasında listelemiştir [ 134 ]. Antibiyotik direnç geni, hem kliniklerde hem de çevrede antibiyotik direncine doğrudan veya dolaylı olarak katkıda bulunan tüm genlerin toplamı olarak tanımlanır [ 135 ]. Su ekosistemleri, antibiyotik dirençli bakterilerin (ARB) birincil rezervuarı olarak kabul edilir [ 136 ]. Yüzey suyu kaynaklarında ARB ve direnç belirleyicilerinin varlığı iyi belgelenmiştir ve genellikle yakındaki atık su arıtma tesisi deşarjıyla bağlantılıdır [ 137 , 138 , 139 , 140 , 141 ]. Atık su arıtma tesisleri, bakteriler arasında antibiyotik direnç genlerinin (ARG) değişimini ve dirençli suşların seçilimini desteklediği için ARB ve direnç belirleyicilerini zenginleştirir [ 142 ]. Son zamanlarda yapılan bir araştırmada, çoklu ilaç dirençli (MDR) bakterilerin arıtılmış atık sulara göre yüzey sularında daha yaygın olduğu bulunmuştur [ 143 ].

Sulama suyu, taze ürünlerin antibiyotik dirençli bakterilerle kirlenmesinin başlıca kaynaklarından biridir [ 58 , 144 , 145 ]. Patojenlere benzer şekilde, suyun doğrudan taze ürünlerle temas edebilmesi nedeniyle, üstten püskürtmeli sulama sistemleri kullanıldığında ARB kirlenmesi daha sık görülür. Taze ürünler çiğ olarak tüketildiğinde, maruz kalma için ideal bir vektör görevi görebilir. Taze ürünlerde bulunan ARB çeşitliliği önemlidir ve insan sağlığı üzerinde ciddi bir etkiye sahip olabilir.

3.3. İnorganik Kirleticiler: Jeojenik Kaynak ve Nanomalzemeler

3.3.1. Sulama Suyundaki Jeojenik Kirleticiler

Bor, arsenik ve selenyum gibi seçilmiş doğal olarak oluşan jeojenik kirleticiler, özellikle yeraltı suyunun yoğun olarak kullanıldığı bölgelerde sulama suyu kalitesine odaklanan önceki birçok çalışmanın konusu olmuştur [ 146 , 147 ]. Bor hariç, iz element kirleticileri toprak kalitesi, ürün verimliliği ve fitotoksisite açısından incelenmemiştir [ 9 ]. Bor, bitki büyümesi için gerekli bir iz elementtir, ancak sulama suyundaki yüksek bor konsantrasyonları (>1 mg/L), buğday gibi hassas ürünlerde bodur büyümeye ve verimlilikte azalmaya neden olabilir. Jeojenik kirleticilerin varlığı, gıda kalitesi ve insan sağlığı üzerindeki potansiyel etkisi nedeniyle giderek artan güncel bir sorundur. Jeojenik kirleticilerin konsantrasyonlarının, genellikle artan tarımsal yoğunlaşma nedeniyle, çeşitli sulama suyu kaynaklarında zaman içinde arttığı muhtemeldir [ 148 , 149 ]. Araştırmacılar, Çin'deki yeraltı sularında yüksek arsenik seviyeleri olduğunu bildirmiştir; bu su yem bitkilerini sulamak için kullanılmaktadır [ 150 ]. Benzer şekilde, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki çalışmalar , akiferlerinde daha yüksek uranyum [ 15 ] ve arsenik [ 151 ] seviyeleri bildirmiştir . Hindistan, Bangladeş ve Vietnam'da, özellikle kirlenmiş su kullanımının kirlenmiş topraklara ve mahsullere yol açtığı bölgelerde, içme ve sulama için kullanılan yeraltı sularında yaygın arsenik kirliliği bulunmaktadır [ 152 , 153 , 154 ]. Şu anda, doğrudan atık suyun yeniden kullanımı durumu dışında, sulama suyundaki jeojenik kirletici seviyelerini düzenleyen federal bir kılavuz bulunmamaktadır [ 155 , 156 ]. Topraklarda ve sulama suyunda artan kirletici seviyeleri, dünya çapında giderek büyüyen bir sorundur ve bitkilerde ve gıda ürünlerinde birikimi azaltmaya yönelik stratejiler konusunda bugüne kadar çok az çalışma yapılmıştır. Bitkiler tarafından kirletici alımı iyi incelenmiştir ve bitki alımı, bir iyileştirme yöntemi olarak bile kullanılmıştır, yani fitoremediasyon. Ancak, jeojenik kirleticilerin bitkiler tarafından alınmasının önlenmesine yönelik azaltma stratejilerine literatürde çok az ilgi gösterilmiştir. Bitkilerin belirli eser elementleri alması ve biriktirmesi bitki büyümesini etkilemeyebilir, ancak birikim ve tüketim hayvanlar veya insanlar için tehlike oluşturabilir.

Tablo 1, su kullanımına ilişkin kılavuzlar ve önerilere göre birçok jeojenik elementin sulu konsantrasyonlarının tahmini aralıklarını özetlemektedir. Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) tarafından 1976 yılında derlenen sulama suyu kılavuzları genellikle mahsullere ve bitki büyümesine olan toksik etkilere dayanmaktadır [ 157 ]. FAO, bu değerlerin yeraltı suyu ve yüzey suyu kaynaklarını kullanan sulama için kılavuz olarak kullanılmasını önermiştir, ancak ölçülebilir düzeyde eser element içeren atık su ile sulama için önerilmemiştir [ 157 ]. FAO tarafından belirlenen atık su kılavuzları ( Tablo 1 ), 1976'daki sulama suyu kalitesi önerilerine eşdeğerdir, ancak atık suyun özel bileşenleri için daha yeni kılavuzlarla çelişebilir [ 157 ]. İlk öneriler, nadiren mahsuller tarafından eser elementlerin alınmasını ve insan sağlığını etkileyebilecek gıda kalitesi üzerindeki etkisini dikkate almaktadır. Gıda kalitesinin tutarlı olmasını sağlamak için önerilen konsantrasyonlar mevcut değildir, çünkü jeojenik kirleticilerin düşük konsantrasyonları bile gıda kalitesini etkileyebilir ( Tablo 1 ) [ 158 , 159 , 160 , 161 , 162 , 163 , 164 , 165 , 166 , 167 , 168 , 169 , 170 , 171 , 172 ]. Düşük konsantrasyonlarda jeojenik kirletici içeren sulama suyunun sürekli kullanımı, toprak zenginleşmesine ve gıda mahsulü kalitesini etkilemesine neden olabilir [ 158 , 159 , 160 , 161 , 162 , 163 , 164 , 165 , 166 , 167 , 168 , 169 , 170 , 171 , 172 ] .

Tablo 1. Sulama suyunda bulunan yaygın jeojenik iz element kirleticileri ve mevcut düzenleyici ve önerilen seviyeler (NA: Mevcut Değil, AL: Eylem seviyesi, CCC: Kriter sürekli konsantrasyon, CMC: Kriter maksimum konsantrasyon, SDWR: İkincil içme suyu düzenlemeleri). (* Bitki alımına dair birkaç örnek, ** μg cinsinden, *** sera deneyi konsantrasyonu doğal koşullara eşdeğerdi).

Yüksek jeojenik kirletici seviyelerine sahip sulamanın, ürünlerde kirletici zenginleşmesine yol açması muhtemeldir. Örneğin, Bundschuh ve ark. [ 178 ], yeraltı ve yüzey sularında yüksek arsenik oluşumlarıyla bilinen Güney Amerika'nın farklı bölgelerinden verileri derlemiştir. Çalışmaları, yenilebilir bitkilerde ve ürünlerdeki arsenik konsantrasyonlarının, toprak ve sulama sularındaki yüksek arsenik konsantrasyonlarıyla ilişkili olduğunu göstermiştir. Çalışma, yüzey ve yeraltı sularında yüksek arsenik konsantrasyonlarına sahip bölgelerin, bitkilerde, balıklarda, hayvancılık etinde, sütte ve süt ürünlerinde birikimle doğrudan ilişkili olduğunu göstermiştir. Çalışmaları, Latin Amerika ve diğer bölgelerde gıda zinciri yoluyla arsenik maruziyetinin yollarını değerlendirmek için daha titiz çalışmalara ihtiyaç olduğunu göstermektedir.

Arsenik türleşmesi, toprak tipi ve bileşimi ile bitki türü gibi faktörler de mahsul alımında önemli bir rol oynar [ 179 ]. Arsenik dönüşümünün ilginç bir yönü, toprakta bulunan arseniğin oksitlenmiş arsenat (As(V)) olarak bulunabilmesi ancak mahsullerde alındıktan sonra arsenite (As(III)) indirgenebilmesidir [ 180 ]. Arsenit, arsenattan 25-60 kat daha toksik olarak kabul edilir [ 181 ]. Arsenik, özellikle pirinç olmak üzere, mahsullerde en çok incelenen jeojenik kirleticidir ve gıda kalitesi ve insan sağlığı üzerindeki etkisini ayrıntılarıyla anlatan birçok inceleme makalesinde yer almaktadır [ 182 , 183 , 184 , 185 , 186 ]. Devam eden araştırmalar, mahsuller tarafından arsenik alımının yönetimine odaklanmıştır [ 154 , 187 , 188 ]. Yeraltı sularındaki uranyum gibi diğer jeojenik kirleticilerin gıda kirlenmesi açısından incelenmesi daha az yapılmıştır.

Yüksek selenyum seviyeleri toksik olabilir, ancak selenyum bitkiler için gerekli bir mikro besin maddesidir. Selenyumun yüksek selenyum içeriğine sahip topraklarda yetiştirilen bitkilerde biriktiği bilinmektedir [ 161 , 189 ] ve Amerika Birleşik Devletleri genelindeki topraklarda selenyum zenginleşmesi rapor edilmiştir [ 190 ]. Wang ve ark. [ 191 ] yakın tarihli çalışmalarında, bitki büyümesini teşvik eden rizobakteriler tarafından salınan uçucu organik bileşiklerin hem selenyum hem de demir alımını artırdığını bulmuşlardır. Uranyum, jeojenik, potansiyel olarak toksik bir kirletici maddedir [ 192 ] ve besin kültürü çalışmaları, bitkiler tarafından alındığını göstermektedir [ 193 , 194 ]. Birkaç çalışma, uranyumla kirlenmiş sulama suyunun, uranyumla toprak kirlenmesine kıyasla daha az olsa da, ürün kalitesi üzerinde bir etkiye sahip olduğunu doğrulamıştır [ 195 , 196 , 197 ]. Kurşun, cıva [ 38 ], krom [ 198 ] ve kadmiyum [ 199 ]'un da bu kirleticilerin yüksek seviyelerine sahip topraklarda yetiştirilen ürünlerde biriktiği bilinmektedir. Bitkiler tarafından alım konusunda literatürde kapsamlı bilgi bulunmasına rağmen, çoğu çalışma genel kirletici türüne veya ürünlerde birikimine, toprakların fitoremediasyonunda kullanımına ve ürün içindeki alım yoluna odaklanmıştır. Kirlenmiş sulama suyu, yüzey toprağını bu kirleticilerle zenginleştirebilir [ 200 ] ve muhtemelen ürünler tarafından alım için kullanılabilirliği artırır [ 197 ]. Amerika Birleşik Devletleri'nde, atık sudaki arsenik, kurşun, kadmiyum ve cıva dışında [ 201 ] gıdalardaki eser element limitleri için çok az federal kılavuz bulunmaktadır ve kanıtlar, jeojenik kirleticileri de içeren sulama suyu kalite standartlarına acil ihtiyaç olduğunu göstermektedir.

3.3.2. Mühendislik Ürünü Nanomalzemeler

Dünya doğal nanomalzemeler açısından zengindir ve yılda binlerce megatonun hidrosferden geçtiği tahmin edilmektedir [ 14 ]. Sudaki doğal nanopartiküller, 0,2 μm'lik geleneksel membran filtre gözenek boyutlarından kolayca geçebilir ve nanopartikül olarak hesaba katılmayabilir [ 202 ], bu da bunların bitki sağlığı üzerindeki etkilerinin anlaşılmasını karmaşıklaştırır. Son on yılda, mühendislik ürünü nanopartiküllerin üretimi ve kullanımı da önemli ölçüde artmış ve yukarı yönlü bir eğilim göstermeye devam etmektedir. Nanopartiküller, elektronik ve kozmetikten işlenmiş gıdalara kadar çok çeşitli çağdaş ürünlerde kullanılmaktadır. Nanopartiküllerin kullanımındaki bu yaygınlaşma, su kaynaklarında artan oranda bulunmalarına yol açmıştır [ 203 , 204 ]. Nanoteknoloji ayrıca hem yeraltı suyu hem de yüzey suyu kaynakları için su arıtımında yaygın olarak kullanılmaktadır [ 205 , 206 ], ancak sonuçları hala tam olarak anlaşılmamıştır [ 207 ]. 2018 yılında, nanopartikül boyutundaki plastiklerin (nanoplastikler) insan sağlığı ve tatlı sularda artan küresel yayılımı açısından kritik bir şekilde incelendi [ 208 , 209 ]. Karmaşık sulu matrislerde nanopartikülleri tespit edebilen ve nicelendirebilen analitik yöntemler eksiktir, bu da bu parçacıkların kaderini ve taşınmasını izleme zorluğunu artırmaktadır [ 207 ]. 2005 yılında Oberdörster ve ark. [ 210 ], nanomateryallerin insan sağlığıyla ilgili etkileşimini incelemiştir. Bununla birlikte, doğal veya mühendislik ürünü nanomateryallerin tam ölçekli toksisitesi, karmaşık biyosistemler bağlamında iyi anlaşılmamıştır [ 14 ]. Nanomateryallerin boyutu (100 nm veya daha az), nanopartikül kirliliğini incelemeyi zorlaştıran ana faktördür [ 14 ]. Bu nedenle, nanopartiküllerin risk değerlendirmesi paradigmasının, çevresel yolların izlenmesi ve insan sağlığı üzerindeki etkilerin değerlendirilmesinde yer alan benzersiz zorluklar açısından yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.

Genel olarak, mühendislik ürünü nanopartiküller karbon ve metal bazlı nanopartiküller olarak sınıflandırılabilir. Karbondan türetilen nanopartiküller (örneğin, karbon nanotüpler) aynı anda hem parçacık hem de yüksek moleküler ağırlıklı organik bileşikler gibi davranırlar. Metal oksitler veya metal nanopartiküller, metal ile ilgili kemotoksiklikleri ve ayrıca partikül formlarından kaynaklanan toksisite açısından değerlendirilmelidir. Bu ikili davranışlar, riskin incelenmesi ve değerlendirilmesinin karmaşıklığını daha da artırmaktadır. Nanotoksiklik insan sağlığı üzerinde önemli etkilere yol açabilir. Nanopartiküller kanserojen olabilir ve vücutta reaktif türler üretebilir [ 211 ]. Ganguly ve arkadaşları yakın zamanda nanomateryallerin toksisitesini inceleyerek başlıca maruz kalma yollarını vurgulamışlardır [ 211 ].

Nanopartiküllerin yaşam döngüsü yeterince anlaşılmamıştır. Bu nedenle, Çevre Koruma Ajansı (EPA), Zehirli Maddeler Kontrol Yasası kapsamında idari emirler veya yeni kullanım kuralları ile yeni malzemelerin sınırlı üretimini sağlamıştır. Bu yeni kurallar, 2010'daki başlangıcından bu yana, anlayışımızdaki artışa paralel olarak önemli ölçüde genişlemiştir. Bununla birlikte, sulama suyunda nanomalzemelerin kullanımı ve varlığı izlenmiyor veya düzenlenmiyor [ 206 , 212 ].

Nanoteknoloji kullanımı modern uygarlıkta hayati öneme sahiptir ve dünya ekonomisi üzerinde önemli bir etkiye sahip olacaktır [ 213 ]. Nanomalzeme pazarının 2022 yılına kadar 55 milyar ABD dolarına ulaşacağı tahmin edilmektedir [ 213 ]. Mühendislik ürünü nanopartiküllerin üretiminin önümüzdeki yıllarda artması bekleniyor; bu da bu kirleticilerin hem geleneksel (yüzey ve/veya yeraltı suyu) hem de arıtılmış atık sularda farklı su kaynaklarında daha sık görülmesine neden olacaktır. Hem karbon bazlı hem de metal bazlı nanopartiküller endişe vericidir ve bu parçacıkların suda kalıcı olduğu bildirilmiştir [ 214 , 215 ]. Tatlı su sistemlerinde nanomalzeme dönüşümü aktif bir araştırma alanıdır [ 216 ]. Nanopartikül değerlendirmeleri, ince partikül maddelerin çeşitli su kaynaklarında bulunduğunu ortaya koymuştur [ 217 , 218 , 219 , 220 , 221 ], bu nedenle sulama suyuna etkisi, toprakta birikmesi ve mahsul alımı potansiyeli son derece önemlidir.

Mühendislik ürünü nanomalzemelerin/parçacıkların artan mevcudiyeti, bu nano boyutlu parçacıkların tarımda su ve gıda kalitesini nasıl etkileyebileceğini anlamak açısından önemlidir. Tarımda nanomalzemelerin kullanımı da artmaktadır ve sulama suyunda bulunmalarının mahsulleri nasıl etkileyebileceğine dair çok az veri mevcuttur [ 222 , 223 ]. Bitkiler tarafından hem karbon hem de metal bazlı nanoparçacıkların alınması üzerine son zamanlarda çalışmalar yapılmıştır. Örneğin, çok duvarlı karbon nanotüpler brokoli içinde gözlemlenmiş ve bitki büyümesi üzerinde olumlu bir etki yaratmıştır [ 224 ] ancak potansiyel olarak sağlık sorunlarına yol açabilir. Karbon nanotüplerin ayrıca bitkilerde diğer kirleticiler (organoklorlu pestisitler vb.) için taşıyıcı görevi gördüğü ve kirletici madde taşınmasını artırdığı bilinmektedir [ 225 ]. Karbon nanotüplerin bu zıt etkileri, Vithanage ve ark. tarafından yakın zamanda yayınlanan bir inceleme makalesinde iyi bir şekilde özetlenmiştir [ 226 ].

Mühendislik ürünü nanomalzemelerin büyük bir bölümünü oluşturan metal oksit nanopartiküller, bitki alımı kapsamında iyi bir şekilde incelenmiştir [ 227 ]. Titanyum dioksit, gümüş oksit, demir oksit, bakır oksit ve metal nanopartiküller gibi metal oksitlerin çeşitli gıda ürünlerinde biriktiği ve hatta ticari ürünlerde tespit edildiği gösterilmiştir [ 228 , 229 , 230 , 231 , 232 ]. Ma ve ark. tarafından yapılan yakın tarihli bir inceleme, ürünler tarafından nanopartikül alımı ve bunların nihai üründe bulunmasıyla ilgili çalışmaları açıklamaktadır [ 40 ]. Karbon bazlı nanopartiküllere benzer şekilde, metal veya metal oksit bazlı nanopartiküllerin de bitki büyümesi için faydalı olduğu ve nano gübre olarak pazarlandığı bilinmektedir [ 233 ]. Örneğin, demir oksit nanopartiküllerinin yer fıstığı ürünleri için potansiyel bir demir kaynağı olduğu gösterilmiştir [ 234 ]. Nanopartiküllerin ayrıca ürünlerde oksidatif strese neden olduğu da bilinmektedir [ 235 ]. Liu ve ark. tarafından yapılan yakın tarihli bir çalışma, nanomalzeme kombinasyonlarının tek bir nanomalzemeye kıyasla toprak mikrokozmosu üzerinde farklı etkilere sahip olabileceğini öne sürmüştür [ 236 ]. Gerçek koşullarda, karışık nanomalzemeler toprakta ve sulama suyunda daha yaygın olacaktır. Mühendislik ürünü nanomalzemelere ek olarak, yeraltı suyunda gümüşün doğal nanomalzemeleri de bulunur [ 237 ]. Mühendislik ürünü titanyum dioksit nanopartiküllerinin yaşam döngüsü değerlendirmesi, etkilerinin sadece mahsul alımıyla sınırlı olmadığını, aynı zamanda deniz su ekotoksikliği ve insan toksisitesi sergilediğini göstermiştir [ 238 , 239 ]. Nano ölçek, gübre alımını sağlamada önemli bir faktördür [ 240 , 241 ], ancak nanoagrokimyasalların uzun vadeli etkileri henüz incelenmemiştir [ 242 ]. Nanoagrokimyasallar mahsuller için faydalı olabilirken [ 243 ], çevre ve insan sağlığı üzerinde istenmeyen etkileri olabilir [ 242 ].

Sulama yapılan tarımda nano boyutlu kirleticilerin etkilerini anlamak için birçok soru ve az sayıda cevap bulunmaktadır. Gelecekteki çalışmalar, su, bitki ve topraklardaki tutunma sürelerini ve akıbetlerini, bozunma ve dönüşüm oranlarını ve farklı formların biyolojik etkilerini anlamaya odaklanmalıdır. Doğal olarak oluşan nanopartiküller sulama suyunda ve gıda ürünlerinde bulunabilir ve bu maruz kalma yolunun daha iyi anlaşılması ve izlenmesi gerektiği açıktır. Nanopartiküller çevrede kolayca parçalanır mı yoksa kararlı mıdırlar, agregatlar oluştururlar mı ve hem toprakta hem de su kaynaklarında birikimleri nasıldır? Birikirse, toprak sağlığını ve modern sulama tekniklerini nasıl etkilerler? Sulama suyu kaynaklarında, topraklarda ve bitkilerde nanopartikül oluşumu ve davranışı açıkça gelişmekte olan bir araştırma alanıdır.

4. Sulama Amaçlı Kullanılan Su Kaynaklarının Kalitesindeki Değişim

Sulama için kullanılan farklı su kaynaklarının (yüzey veya yeraltı suyu gibi geleneksel kaynaklar veya geri kazanılmış su gibi geleneksel olmayan kaynaklar) değişen bileşimi ve kalitesi üzerine yapılan bu tartışma, tarımsal su kalitesinin izlenmesi için artırılmış çabalara acil bir ihtiyaç olduğunu göstermektedir [ 244 ]. Son zamanlarda, su kalitesi kılavuzlarına yeni kirletici türlerinin (örneğin, arsenik, florür) ölçümünü dahil ederek [ 10 , 245 , 246 ] değişen su kalitesini ele almak için çeşitli çabalar gösterilmiştir [ 9 ] . Yine de, jeojenik ve ortaya çıkan kirleticilerin farklı biçimlerini kapsayan sulama suyu kalitesinin karmaşıklığını ele almak zorlayıcıdır. Önümüzdeki on yıllarda, belirli kirleticilerin konsantrasyonlarının artması ve sulama için kullanılan su kaynaklarının kalitesini etkilemeye devam etmesi muhtemeldir. Yaklaşan iklim değişikliği, kuraklık ve su kıtlığı kirleticileri suda yoğunlaştırabileceğinden durumu daha da aşırı hale getirebilir. Siyanotoksinlerin artan yaygınlığı, daha yoğun tarım, gübreleme ve su kullanımı nedeniyle artabilir. İçme suyundaki kirletici madde konsantrasyonları için katı yönergeler bulunmasına rağmen, gıda ürünlerinin sulanması da dahil olmak üzere herhangi bir sulama için su kullanımına ilişkin çok az yönerge mevcuttur. Son zamanlarda tespit edilen "yeni" kirleticiler için örnekleme ve laboratuvar analizi de dahil olmak üzere izlemenin önemli maliyeti, gelişmiş ülkelerde içme suyu için halihazırda kullanılan karmaşık ve pahalı çerçeveye kıyasla, sulama suyu kalitesinin izlenmesi için daha pratik bir yaklaşımın uygulanmasının bir nedenidir.

Farklı ülkelerde veya Amerika Birleşik Devletleri'nin bireysel eyaletlerinde geleneksel su kaynakları için sulama suyu kalitesine ilişkin düzenlemeler ve net yönergeler oluşturmak, insan tüketimi için sağlıklı ürünler sağlamak için gerekli ancak yeterli değildir. Uygun gıda kalitesi ancak su kaynakları düzenlenir ve düzenli olarak test edilirse sağlanabilir. Testler ayrıca toprakta kirleticilerin birikimini izlemek için de kullanılabilir. Dahası, uygun ürün kalitesini sağlamak için bitki dokusunun kirletici alımı da periyodik olarak kontrol edilmelidir. Şu anda Amerika Birleşik Devletleri'nde, geri kazanılmış atık su sulama kullanımı için düzenlenmektedir [ 247 , 248 ], ancak neredeyse diğer tüm kaynaklar kısıtlama olmaksızın kullanılabilir. Geri kazanılmış atık sudaki patojen seviyeleri için yönergeler sağlanmıştır [ 174 ]. Geleneksel kaynaklardaki sulama suyunda jeojenik kirleticilerin sınırları için öneriler vardır [ 157 , 249 ], ancak yeni ve ortaya çıkan organik kirleticiler veya nanomalzemeler hakkında hiçbir öneri veya bilgi bulunmamaktadır. Ticari kullanımlar için önerilen bir dizi ikinci ve üçüncü nesil nanomalzeme vardır (örneğin, nanokompozitler ve çok elemanlı malzemeler). Bu yeni nanomalzemeler atık akışlarında ortaya çıkacak ve kaderleri veya toksisiteleri hakkında çok az bilgiye sahibiz. Dahası, mevcut önerilerin dayanağı sorgulanabilir, çünkü bazı önerilen değerlerden çok daha düşük konsantrasyonların bile bitkilerde biyolojik olarak biriktiği gösterilmiştir (bkz. Tablo 1 ).

Bu inceleme, sulama için kullanılan suyun değişen kalitesine odaklanmaktadır ve gelecekteki araştırmalarda ele alınması gereken birçok eksiklik olduğu açıktır. Özellikle gıda ürünleriyle ilgili olarak, sulama suyunda jeojenik kirleticilerin, patojenlerin ve diğer biyolojik kirleticilerin artan oluşumunu anlamaya ve ele almaya odaklanan araştırmalara yüksek öncelik verilmelidir. Tarımsal amaçlarla atık suyun yeniden kullanımının artması, ilaçlar ve antibiyotikler gibi biyolojik olarak aktif organik kirleticilerin oluşumunu muhtemelen artıracaktır ve bunun gıda ürünleri ve insan sağlığı üzerindeki etkisi de önemli bir araştırma eksikliğidir. Farklı sulama sularının kimyasal bileşiminin dinamik doğası, hem geleneksel hem de geleneksel olmayan su kaynakları için ilgili ve periyodik verilerin mevcut olmasını çok önemli kılmaktadır. Ortaya çıkan kirleticilerin oluşumu ve etkileri hakkındaki mevcut anlayışımızı içeren daha kapsamlı bir su kalitesi kılavuzu oluşturulmalıdır. Tarımda kullanılan sulama suyu kalitesini kontrol etmek için izleme ve testler için özel öneriler olmalıdır. Bu öneriler toprağa özgü, ürüne özgü ve suya özgü olabilir. Yeni yönergelerin kullanılabilirliği, gıda kalitesinin iyileştirilmesine yardımcı olacaktır; çünkü gelecek nesil, artan nüfusu beslemek için daha büyük miktarlarda sulama suyuna ihtiyaç duyacak ve gıda ve yem bitkilerini sulamak için düşük kaliteli su kullanımına başvurmamız durumunda sağlık sorunları da artabilir.

Yazar Katkıları

AM, sulama suyu kalitesi üzerine kapsamlı literatür araştırması, orijinal taslak hazırlığı ve jeojenik ve nanomalzeme kirleticileri hakkındaki kaynaklar da dahil olmak üzere bu makalenin yazımına öncülük etti. DDS, bu konuda bir incelemeye duyulan ihtiyacın kavramsallaştırılması, düzenleme ve yeni ortaya çıkan kirleticiler için literatür kaynaklarına ilişkin katkı sağladı. CR, atık su kirleticileri, nanomalzemeler ve ek düzenleme konusunda ek katkı sağladı.

Finansman

Bu çalışma, kısmen Nebraska Tarım Deney İstasyonu tarafından, USDA Ulusal Gıda ve Tarım Enstitüsü aracılığıyla Hatch Çok Eyaletli Araştırma (Erişim Numarası 1011588) fonuyla desteklenen araştırmalara dayanmaktadır.

Teşekkürler

Malakar, maaş desteği için NET'e teşekkür eder. Yazar, taslaklar üzerindeki geri bildirimleri için Jason White ve Sushil Kanel'e, ayrıca Erin Haackker ve Lacey Bodnar'ın editörlük yorumlarına teşekkür eder.

Çıkar Çatışmaları

Yazarlar herhangi bir çıkar çatışması olmadığını beyan ederler.

Referanslar

  1. Dieter, CA; Maupin, MA; Caldwell, RR; Harris, MA; Ivahnenko, TI; Lovelace, JK; Barber, NL; Linsey, KS Amerika Birleşik Devletleri'nde 2015 Yılında Tahmini Su Kullanımı ; ABD Jeolojik Araştırmalar Kurumu: Reston, VA, ABD, 2018.
  2. Dünya Tarımı: 2015/2030'a Doğru - FAO Perspektifi ; Bruinsma, J., Ed.; Earthscan Publications Ltd.: Londra, Birleşik Krallık, 2003; ISBN 9251048355. [ Google Scholar ]
  3. FAO. 2050'de Dünyayı Nasıl Besleyeceğiz? Uzman Görüşleri Toplantısı. FAO 2009 , 2050 , 1–35. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  4. Sauvé, S.; Desrosiers, M. Yeni ortaya çıkan bir kirleticinin incelenmesi. Chem. Cent. J. 2014 , 8 , 15. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  5. Ulusal Araştırma Konseyi. Gelecekteki İçme Suyu Kirleticilerinin Belirlenmesi ; Ulusal Akademiler Yayınları: Washington, DC, ABD, 1999; ISBN 978-0-309-06432-3. [ Google Scholar ]
  6. WWAP (Birleşmiş Milletler Dünya Su Değerlendirme Programı). Birleşmiş Milletler Dünya Su Geliştirme Raporu 2017. Atık Su: Kullanılmamış Kaynak ; Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü: Paris, Fransa, 22 Mart 2017. [ Google Scholar ]
  7. Hass, A.; Mingelgrin, U.; Fine, P. Atık su ile sulanan topraklardaki ağır metaller. " Tarımda Arıtılmış Atık Su: Toprak Ortamı ve Mahsuller Üzerindeki Kullanımı ve Etkileri" adlı kitapta ; Wiley-Blackwell: Hoboken, NJ, ABD, 2010; ISBN 9781405148627. [ Google Scholar ]
  8. Allende, A.; Monaghan, J. Yapraklı bitkiler için sulama suyu kalitesi: Riskler ve potansiyel çözümler perspektifi. Int. J. Environ. Res. Public Health 2015 , 12 , 7457–7477. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  9. Singh, S.; Ghosh, NC; Gurjar, S.; Krishan, G.; Kumar, S.; Berwal, P. Hindistan koşullarında sulama amaçlı su kalitesinin uygunluğunun endeks tabanlı değerlendirilmesi. Çevre İzleme ve Değerlendirme. 2018 , 190 , 29. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  10. Islam, MA; Romić, D.; Akber, MA; Romić, M. Bangladeş'te kirlenmiş suyla sulanan topraklarda eser metal birikimi ve sebze tüketiminden kaynaklanan insan sağlığı riskinin değerlendirilmesi. Environ. Geochem. Health 2018 , 40 , 59–85. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  11. Seiler, RL; Skorupa, JP; Naftz, DL; Nolan, BT Sulama Kaynaklı Su, Sediment ve Biyota Kirlenmesi Batı Amerika Birleşik Devletleri—Ulusal Sulama Suyu Kalite Programı Verilerinin Sentezi ; ABD Jeolojik Araştırmalar Kurumu Profesyonel Makalesi 1655; ABD Jeolojik Araştırmalar Kurumu: Reston, VA, ABD, 2003.
  12. Servin, AD; De la Torre-Roche, R.; Castillo-Michel, H.; Pagano, L.; Hawthorne, J.; Musante, C.; Pignatello, J.; Uchimiya, M.; White, JC. Tarım ürünlerinin biyokömürle zenginleştirilmiş topraktaki nanopartikül CeO2'ye maruz kalması. Plant Physiol. Biochem. 2017 , 110 , 147–157. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  13. Zhao, Q.; Ma, C.; White, JC; Dhankher, OP; Zhang, X.; Zhang, S.; Xing, B. Karasal bitkiler tarafından çok duvarlı karbon nanotüp alımının nicel değerlendirmesi. Carbon 2017 , 114 , 661–670. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  14. Hochella, MF; Mogk, DW; Ranville, J.; Allen, IC; Luther, GW; Marr, LC; McGrail, BP; Murayama, M.; Qafoku, NP; Rosso, KM; ve diğerleri. Doğal, tesadüfi ve mühendislik ürünü nanomalzemeler ve bunların Dünya sistemi üzerindeki etkileri. Science 2019 , 363 , eaau8299. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  15. Nolan, J.; Weber, KA ABD'deki Başlıca Akiferlerdeki Doğal Uranyum Kirliliği Nitratla İlişkili. Çevre Bilimi ve Teknolojisi Mektupları. 2015 , 2 , 215–220. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  16. Mateo-Sagasta, J.; Marjani, S.; Turral, H.; Burke, J. Tarımdan Kaynaklanan Su Kirliliği: Küresel Bir İnceleme Özeti ; Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü: Roma, İtalya; Uluslararası Su Yönetimi Enstitüsü: Colombo, Sri Lanka, 2017. [ Google Scholar ]
  17. Dexssen, A.; Dole, RB LaSalle ve McMullen İlçelerindeki Yeraltı Suyu ; Teksas. ABD Jeolojik Araştırmalar Kurumu Su Temini Belgesi 375-G; ABD Postanesi: Washington, DC, ABD, 1916.
  18. Schwennesen, AT; Forbes, RH San Simon Vadisi, Arizona ve New Mexico'daki Yeraltı Suyu ; Su Temini Belgesi 425-A; ABD Postanesi: Washington, DC, ABD, 1917.
  19. Clark, WO. Morgan Hill Bölgesi, Kaliforniya'da Sulama İçin Yeraltı Suyu ; Su Temini Belgesi 400-E; ABD Posta İdaresi: Washington, DC, ABD, 1917.
  20. Scofield, CS; Headley, FB Sulama suyunun kalitesi ve arazi ıslahı ile ilişkisi. J. Agric. Res. 1921 , 21 , 265–278. [ Google Scholar ] [ CrossRef ][ Yeşil Sürüm ]
  21. Sturdy, D.; Calton, WE; Milne, G. Tanganyika Bölgesi'ndeki Meru Dağı sularının kimyasal bir incelemesi, özellikle sulama için nitelikleri açısından. J. East Afr. Uganda Nat. Hist. Soc. 1932 , 45–46 , 1–38. [ Google Scholar ]
  22. Taylor, EM; Puri, AN; Asghar, AG Pencap'ın kanal sulama alanlarında toprak bozulması. I. Baz değişim reaksiyonlarında kalsiyum ve sodyum iyonları arasındaki denge. Res. Publ. 1934 , 4 , 7. [ Google Scholar ]
  23. Mados, L. Sulama sularının nitelikleri. Mezogazdasagi Kut 1940 , 12 , 121–131. [ Google Scholar ]
  24. Eaton, FM; McCallum, RD; Mayhugh, MS, Kaliforniya'nın Hollister bölgesindeki sulama sularının kalitesi, özellikle bor içeriği ve bunun kayısı ve kuru erik üzerindeki etkisi ; Teknik Bülten; Amerika Birleşik Devletleri Tarım Bakanlığı: Washington, DC, ABD, 1941; Cilt 746, s. 59.
  25. Wilcox, LV Sulama amaçlı su kalitesi. ABD Tarım Bakanlığı Teknik Bülteni 1948 , 962 , 40. [ Google Scholar ]
  26. Pacheco, JdlR; Lopez-Rubio, FB Tarımsal kullanımlar için suların analizi. Inf. Quim. Anal. 1949 , 3 , 90–96. [ Google Scholar ]
  27. Thorne, DW; Thorne, JP Sulama sularının kalitesiyle ilişkili olarak sulanan toprakların bileşimindeki değişiklikler. Toprak Bilimi Derneği Amerikan Bildirileri 1949 , 18 , 92–97. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  28. Lewis, GC; Juve, RL Sulama suyu kalitesinin toprak özelliklerine bazı etkileri. Toprak Bilimi. 1956 , 81 , 125–137. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  29. Pearson, HE; ​​Huberty, MR. Farklı kimyasal özelliklere sahip sularla sulamaya turunçgillerin tepkisi. Proc. Am. Soc. Hortic. Sci. 1959 , 73 , 248–256. [ Google Scholar ]
  30. Babcock, KL; Carlson, RM; Schulz, RK; Overstreet, R. Sulama suyu bileşiminin toprak özellikleri üzerindeki etkisine ilişkin bir çalışma. Hilgardia 1959 , 29 , 155–170. [ Google Scholar ] [ CrossRef ][ Yeşil Sürüm ]
  31. Longenecker, DE; Lyerly, PJ. Sulama suyu kalitesinin batı Teksas topraklarının kimyasal özelliklerine etkisi. Toprak Bilimi. 1959 , 87 , 207–216. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  32. Bernstein, L. Sulama suyu kalitesinin nicel değerlendirmesi. Su Kalitesi Kriterleri içinde ; Bramer, H., Ed.; ASTM International: West Conshohocken, PA, ABD, 1967; s. 51–65. [ Google Scholar ]
  33. Park, DM; White, SA; McCarty, LB; Menchyk, NA Sulama Suyu Kalite Raporlarının Yorumlanması ; CU-14-700; Clemson Üniversitesi Kooperatif Yayımcılığı: Clemson, SC, ABD, 2014. [ Google Scholar ]
  34. Frenkel, H. Sulama için Su Kalitesi Kriterlerinin Yeniden Değerlendirilmesi. Ecol. Stud. Anal. Synth. 1984 , 51 , 142–172. [ Google Scholar ]
  35. Bauder, T.; Waskom, R.; Davis, J.; Sutherland, P. Sulama suyu kalitesi kriterleri. Crop Ser. Irrig. Fact Sheet 2007 , 506 , 10–13. [ Google Scholar ]
  36. Feltz, H.; Engberg, R.; Sylvester, M. Batı Amerika Birleşik Devletleri'nde sulama drenajıyla ilişkili su kalitesi, dip tortusu ve biyota araştırmaları. Uluslararası Su Kaynakları Yönetiminin Hidrolojik Temeli Sempozyumu Bildirileri, Pekin, Çin, 23-26 Ekim 1990. Yayın no. 197. [ Google Scholar ]
  37. Seiler, RL Ulusal sulama suyu kalitesi programı çalışmalarından elde edilen verilerin sentezi. J. Am. Water Resour. Assoc. 1996 , 32 , 1233–1245. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  38. Tangahu, BV; Sheikh Abdullah, SR; Basri, H.; Idris, M.; Anuar, N.; Mukhlisin, M. Bitkiler tarafından fitoremediasyon yoluyla ağır metallerin (As, Pb ve Hg) alınması üzerine bir inceleme. Int. J. Chem. Eng. 2011 , 2011 , 31. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  39. Intawongse, M.; Dean, JR. Kirlenmiş toprakta yetiştirilen sebze bitkileri tarafından ağır metallerin alınması ve insan gastrointestinal sistemindeki biyoyararlanımı. Food Addit. Contam. 2006 , 23 , 36–48. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  40. Ma, C.; White, JC; Zhao, J.; Zhao, Q.; Xing, B. Gıda bitkileri tarafından tasarlanmış nanopartiküllerin alınması: Karakterizasyon, mekanizmalar ve sonuçlar. Annu. Rev. Food Sci. Technol. 2018 , 9 , 129–153. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  41. Calderón-Preciado, D.; Matamoros, V.; Bayona, JM Tarımsal sulama ağında ortaya çıkan kirleticilerin ve ilgili bileşiklerin oluşumu ve potansiyel bitki alımı. Sci. Total Environ. 2011 , 412–413 , 14–19. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  42. Sedlak, DL; Gray, JL; Pinkston, KE Hakemli inceleme: Geri dönüştürülmüş sudaki mikro kirleticilerin anlaşılması. Environ. Sci. Technol. 2000 , 34 , 508A–515A. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  43. IOM (Tıp Enstitüsü) ve NRC (Ulusal Araştırma Konseyi). Gıda Sisteminin Etkilerini Değerlendirmek İçin Bir Çerçeve ; The National Academic Press: Washington, DC, ABD, 2015; ISBN 978-0-309-30780-2. [ Google Scholar ]
  44. Dünya Sağlık Örgütü. İçme Suyundaki İlaçlar ; DSÖ: Cenevre, İsviçre, 2012; ISBN 9789241502085. [ Google Scholar ]
  45. Balakrishna, K.; Rath, A.; Praveenkumarreddy, Y.; Guruge, KS; Subedi, B. Hindistan su kaynaklarında ilaç ve kişisel bakım ürünlerinin bulunma sıklığına ilişkin bir inceleme. Ekotoksikoloji. Çevre. Güvenlik. 2017 , 137 , 113–120. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  46. Yang, Y.; Ok, YS; Kim, KH; Kwon, EE; Tsang, YF İçme suyunda ve su/kanalizasyon arıtma tesislerinde ilaç ve kişisel bakım ürünlerinin (PPCP'ler) oluşumu ve giderilmesi: Bir inceleme. Sci. Total Environ. 2017 , 596–597 , 303–320. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  47. Fijalkowski, K.; Rorat, A.; Grobelak, A.; Kacprzak, MJ Kanalizasyon çamurunda kirliliklerin varlığı—Mevcut durum. J. Environ. Manag. 2017 , 203 , 1126–1136. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  48. Subedi, B.; Balakrishna, K.; Joshua, DI; Kannan, K. Güney Hindistan'daki iki atıksu arıtma tesisinde psikoaktifler, antihipertansifler ve antibiyotikler de dahil olmak üzere ilaçların ve kişisel bakım ürünlerinin kütle yüklenmesi ve uzaklaştırılması. Chemosphere 2017 , 167 , 429–437. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  49. Subedi, B.; Lee, S.; Moon, HB; Kannan, K. Kore'deki atıksu arıtma tesislerinden çıkan kanalizasyon çamuru yoluyla yapay tatlandırıcıların, seçilmiş ilaçların ve kişisel bakım ürünlerinin emisyonu. Environ. Int. 2014 , 68 , 33–40. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  50. Madikizela, LM; Ncube, S.; Chimuka, L. Hidroponik koşullar altında yetiştirilen bitkiler ve doğal olarak bulunan bitki türleri tarafından ilaçların alınması: Bir inceleme. Sci. Total Environ. 2018 , 636 , 477–486. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  51. Wu, X.; Dodgen, LK; Conkle, JL; Gan, J. Geri dönüştürülmüş su ve biyolojik atıklardan elde edilen farmasötik ve kişisel bakım ürünlerinin bitkiler tarafından alınması: Bir inceleme. Sci. Total Environ. 2015 , 536 , 655–666. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  52. Tasho, RP; Cho, JY Hayvan atıklarındaki veteriner antibiyotikleri, topraktaki dağılımı ve bitkiler tarafından emilimi: Bir inceleme. Sci. Total Environ. 2016 , 563–564 , 366–376. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  53. Wu, X.; Conkle, JL; Ernst, F.; Gan, J. Arıtılmış atık su ile sulama: Tarla koşullarında yaygın sebzeler tarafından farmasötik ve kişisel bakım ürünlerinin emilimi. Çevre Bilimi ve Teknolojisi. 2014 , 48 , 11286–11293. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  54. Santiago, S.; Roll, DM; Ray, C.; Williams, C.; Moravcik, P.; Knopf, A. Toprak neminin azalmasının sebze bitkilerinin ilaç ve kişisel bakım ürünlerini (PPCP'ler) alımına etkileri. Environ. Sci. Pollut. Res. 2016 , 23 , 20257–20268. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  55. Riemenschneider, C.; Al-Raggad, M.; Moeder, M.; Seiwert, B.; Salameh, E.; Reemtsma, T. Arıtılmış belediye atık suyu ile sulanan tarlada yetiştirilen sebzelerde ilaçlar, metabolitleri ve diğer polar kirleticiler. J. Agric. Food Chem. 2016 , 64 , 5784–5792. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  56. Colon, B.; Toor, GS Arıtılmış atık su ile sulanan gıda bitkileri tarafından ilaçların ve kişisel bakım ürünlerinin alımı ve taşınmasının incelenmesi. Adv. Agron. 2016 , 140 , 75–100. [ Google Scholar ]
  57. Calderón-Preciado, D.; Jiménez-Cartagena, C.; Matamoros, V.; Bayona, JM Tarımsal sulama sularında 47 organik mikro kirleticinin taranması ve toprak yükü. Su Araştırmaları. 2011 , 45 , 221–231. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  58. Christou, A.; Agüera, A.; Bayona, JM; Cytryn, E.; Fotopoulos, V.; Lambropoulou, D.; Manaia, CM; Michael, C.; Revitt, M.; Schröder, P.; ve diğerleri. Geri kazanılmış atık suyun sulama amacıyla yeniden kullanımının tarımsal çevre üzerindeki potansiyel etkileri: Antibiyotiklerin, antibiyotik dirençli bakterilerin ve direnç genlerinin akıbetinin bilinen ve bilinmeyen yönleri—Bir inceleme. Water Res. 2017 , 123 , 448–467. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  59. Williams-Nguyen, J.; Sallach, JB; Bartelt-Hunt, S.; Boxall, AB; Durso, LM; McLain, JE; Singer, RS; Snow, DD; Zilles, JL. Tarım ekosistemlerinde antibiyotikler ve antibiyotik direnci: Bilimsel durum. J. Environ. Qual. 2016 , 45 , 394–406. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  60. Durso, LM; Cook, KL Tarımda antibiyotik kullanımının etkileri: Faydaları ve riskleri nelerdir? Curr. Opin. Microbiol. 2014 , 19 , 37–44. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  61. Kümmerer, K. Su ortamında antibiyotikler—Bir inceleme—Bölüm I. Chemosphere 2009 , 75 , 417–434. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  62. Kümmerer, K. Su ortamında antibiyotikler—Bir inceleme—Bölüm II. Chemosphere 2009 , 75 , 435–441. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  63. Behera, SK; Kim, HW; Oh, JE; Park, HS Kore'nin en büyük sanayi şehrindeki atık su arıtma tesislerinde antibiyotiklerin, hormonların ve diğer bazı ilaçların oluşumu ve giderilmesi. Sci. Total Environ. 2011 , 409 , 4351–4360. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  64. Zhou, LJ; Ying, GG; Liu, S.; Zhao, JL; Yang, B.; Chen, ZF; Lai, HJ Güney Çin'deki iki tipik atık su arıtma tesisinde on bir antibiyotik sınıfının oluşumu ve akıbeti. Sci. Total Environ. 2013 , 452–453 , 365–376. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  65. Aga, DS; Lenczewski, M.; Snow, D.; Muurinen, J.; Sallach, JB; Wallace, JS. Antibiyotiklerin ölçümünde ve tarım ekosistemlerindeki etkilerinin değerlendirilmesindeki zorluklar: Kritik bir inceleme. J. Environ. Qual. 2016 , 45 , 407–419. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  66. Burkholder, JA; Libra, B.; Weyer, P.; Heathcote, S.; Kolpin, D.; Thorne, PS; Wichman, M. Yoğun hayvan besleme tesislerinden kaynaklanan atıkların su kalitesi üzerindeki etkileri. Çevre Sağlığı Perspektifleri. 2007 , 115 , 308–312. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  67. Chang, X.; Meyer, MT; Liu, X.; Zhao, Q.; Chen, H.; Chen, JA; Qiu, Z.; Yang, L.; Cao, J.; Shu, W. Çin'deki Üç Boğaz Barajı'nın Chongqing bölgesindeki hastanelerden, fidanlıklardan ve mezbahalardan, atık su arıtma tesislerinden ve kaynak sularından alınan atık sularda antibiyotik tayini. Çevre Kirliliği. 2010 , 158 , 1444–1450. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  68. Duong, HA; Pham, NH; Nguyen, HT; Hoang, TT; Pham, HV; Pham, VC; Berg, M.; Giger, W.; Alder, AC Hanoi, Vietnam'daki hastane atık sularında florokinolon antibakteriyellerinin oluşumu, akıbeti ve antibiyotik direnci. Chemosphere 2008 , 72 , 968–973. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  69. Hirsch, R.; Ternes, T.; Haberer, K.; Kratz, KL. Su ortamında antibiyotiklerin bulunması. Sci. Total Environ. 1999 , 225 , 109–118. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  70. Kolpin, DW; Furlong, ET; Meyer, MT; Thurman, EM; Zaugg, SD; Barber, LB; Buxton, HT ABD akarsularındaki ilaçlar, hormonlar ve diğer organik atık su kirleticileri, 1999–2000: Ulusal bir keşif çalışması. Environ. Sci. Technol. 2002 , 36 , 1202–1211. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  71. Yan, C.; Yang, Y.; Zhou, J.; Liu, M.; Nie, M.; Shi, H.; Gu, L. Yangtze Nehri Deltası yüzey sularındaki antibiyotikler: Oluşumu, dağılımı ve risk değerlendirmesi. Çevre Kirliliği. 2013 , 175 , 22–29. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  72. Deng, W.; Li, N.; Zheng, H.; Lin, H. Hong Kong'daki nehir sularında antibiyotiklerin oluşumu ve risk değerlendirmesi. Ekotoksikoloji. Çevre Güvenliği. 2016 , 125 , 121–127. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  73. Zuccato, E.; Castiglioni, S.; Bagnati, R.; Melis, M.; Fanelli, R. İtalyan su ortamında antibiyotiklerin kaynağı, oluşumu ve akıbeti. J. Hazard. Mater. 2010 , 179 , 1042–1048. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  74. Ahmed, MBM; Rajapaksha, AU; Lim, JE; Vu, NT; Kim, IS; Kang, HM; Lee, SS; Ok, YS Salatalık, domates ve marul gibi yenilebilir sebzelerde tetrasiklinlerin ve sülfonamidlerin dağılımı ve birikim modeli. J. Agric. Food Chem. 2015 , 63 , 398–405. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  75. Chitescu, CL; Nicolau, AI; Stolker, AAM Bitkiler tarafından gübrelenmiş topraklardan oksitetrasiklin, sülfametoksazol ve ketokonazol alımı. Food Addit. Contam. Part A 2013 , 30 , 1138–1146. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  76. Sallach, JB; Bartelt-Hunt, SL; Snow, DD; Li, X.; Hodges, L. Farklı toprak tiplerinde kirlenmiş suyla rutin sulama sonrasında antibiyotiklerin marul tarafından alınması ve toksisitesi. Environ. Eng. Sci. 2018 , 35. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  77. Azanu, D.; Mortey, C.; Darko, G.; Weisser, JJ; Styrishave, B.; Abaidoo, RC Bitkiler tarafından sulama suyundan antibiyotik alımı. Chemosphere 2016 , 157 , 107–114. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  78. Phillips, I.; Casewell, M.; Cox, T.; De Groot, B.; Friis, C.; Jones, R.; Nightingale, C.; Preston, R.; Waddell, J. Gıda hayvanlarında antibiyotik kullanımı insan sağlığı için risk oluşturuyor mu? Yayınlanmış verilerin eleştirel bir incelemesi. J. Antimicrob. Chemother. 2004 , 53 , 28–52. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  79. Kuppusamy, S.; Kakarla, D.; Venkateswarlu, K.; Megharaj, M.; Yoon, YE; Lee, YB Veteriner antibiyotiklerinin (VA) küresel bir tarımsal ekolojik sorun olarak kontaminasyonu: Eleştirel bir bakış. Agric. Ecosyst. Environ. 2018 , 257 , 47–59. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  80. Bedford, M. Kanatlı yemlerinden antibiyotik büyüme hızlandırıcılarının çıkarılması: Sonraki sorunları en aza indirme stratejileri ve sonuçları. Worlds Poult. Sci. J. 2000 , 56 , 347–365. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  81. Schuijt, TJ; van der Poll, T.; de Vos, WM; Wiersinga, WJ Kritik durumdaki hastalarda bağırsak mikrobiyotası ve konak bağışıklık sistemi etkileşimleri. Trends Microbiol. 2013 , 21 , 221–229. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  82. Davies, J.; Davies, D. Antibiyotik direncinin kökenleri ve evrimi. Mikrobiyoloji ve Mol Biyoloji İncelemeleri. 2010 , 74 , 417–433. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  83. Zhang, FS; Xie, YF; Li, XW; Wang, DY; Yang, LS; Nie, ZQ Kuzey Çin'deki tipik yoğun sebze yetiştiriciliğinden elde edilen toprak ve bitişik su ortamında steroid hormonlarının birikimi. Sci. Total Environ. 2015 , 538 , 423–430. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  84. Donk, Sv; Biswas, S.; Kranz, W.; Snow, D.; Bartelt-Hunt, S.; Mader, T.; Shapiro, C.; Shelton, D.; Tarkalson, D.; Zhang, T.; ve diğerleri. Sığır gübresinin araziye uygulanmasından sonra vadoz bölgede steroid hormonlarının taşınması. Biol. Syst. Eng. Pap. Publ. 2013 , 56 , 1327–1338. [ Google Scholar ]
  85. Bartelt-Hunt, S.; Snow, DD; Damon-Powell, T.; Miesbach, D. Hayvan atıklarının kontrol edildiği tesislerden etkilenen sığ yeraltı sularında steroid hormonları ve antibiyotiklerin bulunması. J. Contam. Hydrol. 2011 , 123 , 94–103. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  86. Torres, NH; Aguiar, MM; Ferreira, LFR; Américo, JHP; Machado, Â.M.; Cavalcanti, EB; Tornisielo, VL Brezilya'da yüzey ve içme sularında hormonların LC-ESI-MS/MS ile tespiti ve Daphnia magna ile ekotoksikolojik değerlendirme. Environ. Monit. Assess. 2015 , 187 , 379. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  87. Pauwels, B.; Noppe, H.; De Brabander, H.; Verstraete, W. Evsel ve hastane atıksu arıtma tesislerindeki steroid hormon konsantrasyonlarının karşılaştırılması. J. Environ. Eng. 2008 , 134 , 933–936. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  88. Servos, MR; Bennie, DT; Burnison, BK; Jurkovic, A.; McInnis, R.; Neheli, T.; Schnell, A.; Seto, P.; Smyth, SA; Ternes, TA Kanada belediye atıksu arıtma tesislerinde östrojenlerin, 17β-östradiol ve estronun dağılımı. Sci. Total Environ. 2005 , 336 , 155–170. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  89. Andersen, H.; Siegrist, H.; Halling-Sørensen, B.; Ternes, TA. Bir belediye atıksu arıtma tesisinde östrojenlerin akıbeti. Çevre Bilimi ve Teknolojisi. 2003 , 37 , 4021–4026. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  90. Baronti, C.; Curini, R.; D'Ascenzo, G.; Di Corcia, A.; Gentili, A.; Samperi, R. Aktif çamur atıksu arıtma tesislerinde ve alıcı nehir suyunda doğal ve sentetik östrojenlerin izlenmesi. Environ. Sci. Technol. 2000 , 34 , 5059–5066. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  91. Sellin, MK; Snow, DD; Akerly, DL; Kolok, AS Doğu Nebraska'daki üç küçük şehrin aşağısındaki bölgelerde östrojenik bileşikler: Oluşum ve biyolojik etki. J. Am. Water Resour. Assoc. 2009 , 45 , 14–21. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  92. Yarahmadi, H.; Duy, SV; Hachad, M.; Dorner, S.; Sauvé, S.; Prévost, M. Atıksu arıtma tesislerinin nehir suyuna ve tortulara saldığı steroid hormonlarının mevsimsel değişimleri: Partikül ve çözünmüş fazlar arasındaki dağılım. Sci. Total Environ. 2018 , 635 , 144–155. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  93. Zheng, W.; Wiles, KN; Holm, N.; Deppe, NA; Shipley, CR Sebzelerde Farmasötik ve Hormon Kirleticilerinin Alımı, Taşınması ve Birikimi. ACS Sempozyum Serisi ; Amerikan Kimya Derneği: Washington, DC, ABD, 2014; Cilt 1171, s. 167–181. [ Google Scholar ]
  94. Adeel, M.; Song, X.; Wang, Y.; Francis, D.; Yang, Y. Östrojenlerin insan, hayvan ve bitki yaşamı üzerindeki çevresel etkisi: Kritik bir inceleme. Environ. Int. 2017 , 99 , 107–119. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  95. Rose, SC; Carter, AD Tarım kimyasallarının sızması ve su kirliliği. Koruyucu Tarım içinde ; Springer: Dordrecht, Hollanda, 2003; s. 417–424. [ Google Scholar ]
  96. Jimoh, OD; Ayodeji, MA; Mohammed, B. Tarım kimyasallarının Tunga-Kawo (Nijerya) sulama sistemindeki yüzey suları ve yeraltı suları üzerindeki etkileri. Hidrol. Sci. J. 2003 , 48 , 1013–1023. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  97. Yu, Y.; Hu, S.; Yang, Y.; Zhao, X.; Xue, J.; Zhang, J.; Gao, S.; Yang, A. Successive monitoring surveys of selected banned and restricted pesticide residues in vegetables from the northwest region of China from 2011 to 2013. BMC Public Health 2017, 18, 91. [Google Scholar] [CrossRef]
  98. Retention, uptake, and translocation of agrochemicals in plants. In ACS Symposium Series; Myung, K., Satchivi, N.M., Kingston, C.K., Eds.; American Chemical Society: Washington, DC, USA, 2014; Volume 1171, ISBN 0-8412-2972-4. [Google Scholar]
  99. Juraske, R.; Castells, F.; Vijay, A.; Muñoz, P.; Antón, A. Uptake and persistence of pesticides in plants: Measurements and model estimates for imidacloprid after foliar and soil application. J. Hazard. Mater. 2009, 165, 683–689. [Google Scholar] [CrossRef]
  100. Elmore, S.A.; Boorman, G.A. Environmental toxicologic pathology and human health. Haschek Rousseaux’s Handb. Toxicol. Pathol. 2013, 1029–1049. [Google Scholar] [CrossRef]
  101. US Protection Agency. Cyanobacteria and Cyanotoxins: Information for Drinking Water Systems; EPA-810F11001; USEPA: Washington, DC, USA, 2014.
  102. Crush, J.R.; Briggs, L.R.; Sprosen, J.M.; Nichols, S.N. Effect of irrigation with lake water containing microcystins on microcystin content and growth of ryegrass, clover, rape, and lettuce. Environ. Toxicol. 2008, 23, 246–252. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  103. Corbel, S.; Mougin, C.; Bouaïcha, N. Cyanobacterial toxins: Modes of actions, fate in aquatic and soil ecosystems, phytotoxicity and bioaccumulation in agricultural crops. Chemosphere 2014, 96, 1–15. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  104. Loftin, K.A.; Graham, J.L.; Hilborn, E.D.; Lehmann, S.C.; Meyer, M.T.; Dietze, J.E.; Griffith, C.B. Cyanotoxins in inland lakes of the United States: Occurrence and potential recreational health risks in the EPA National Lakes Assessment 2007. Harmful Algae 2016, 56, 77–90. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  105. Al-Sammak, M.A.; Hoagland, K.D.; Cassada, D.; Snow, D.D. Co-occurrence of the cyanotoxins BMAA, DABA and anatoxin-a in Nebraska reservoirs, fish, and aquatic plants. Toxins 2014, 6, 488–508. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  106. Miller, A.; Russell, C. Food crops irrigated with cyanobacteria-contaminated water: An emerging public health issue in Canada. Environ. Heal. Rev. 2017, 60, 58–63. [Google Scholar] [CrossRef]
  107. Saqrane, S.; Oudra, B. CyanoHAB occurrence and water irrigation cyanotoxin contamination: Ecological impacts and potential health risks. Toxins 2009, 1, 113–122. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  108. Abeysiriwardena, N.M.; Gascoigne, S.J.L.; Anandappa, A. Algal bloom expansion increases cyanotoxin risk in food. Yale J. Biol. Med. 2018, 91, 129–142. [Google Scholar] [PubMed]
  109. Al-Gabr, H.M.; Zheng, T.; Yu, X. Fungi contamination of drinking water. Rev. Environ. Contam. Toxicol. 2014, 228, 121–139. [Google Scholar] [PubMed]
  110. Oliveira, B.R.; Mata, A.T.; Ferreira, J.P.; Barreto Crespo, M.T.; Pereira, V.J.; Bronze, M.R. Production of mycotoxins by filamentous fungi in untreated surface water. Environ. Sci. Pollut. Res. 2018, 25, 17519–17528. [Google Scholar] [CrossRef]
  111. Kolpin, D.W.; Hoerger, C.C.; Meyer, M.T.; Wettstein, F.E.; Hubbard, L.E.; Bucheli, T.D. Phytoestrogens and mycotoxins in Iowa streams: An examination of underinvestigated compounds in agricultural basins. J. Environ. Qual. 2010, 39, 2089–2099. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  112. Rao, G.J.; Govindaraju, G.; Sivasithamparam, N.; Shanmugasundaram, E.R.B. Uptake, translocation and persistence of mycotoxins in rice seedlings. Plant Soil 1982, 66, 121–123. [Google Scholar] [CrossRef]
  113. Mohammad-Hasani, F.; Mirlohi, M.; Mosharraf, L.; Hasanzade, A. Occurrence of aflatoxins in wheat flour specified for sangak bread and its reduction through fermentation and baking. Qual. Assur. Saf. Crop. Foods 2016, 8, 1–8. [Google Scholar] [CrossRef]
  114. Tola, M.; Kebede, B. Occurrence, importance and control of mycotoxins: A review. Cogent Food Agric. 2016. [Google Scholar] [CrossRef]
  115. Tanaka, H.; Asano, T.; Schroeder, E.D.; Tchobanoglous, G. Estimating the safety of wastewater reclamation and reuse using enteric virus monitoring data. Water Environ. Res. 1998, 70, 39–51. [Google Scholar] [CrossRef]
  116. Asano, T.; Cotruvo, J.A. Groundwater recharge with reclaimed municipal wastewater: Health and regulatory considerations. Water Res. 2004, 38, 1941–1951. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  117. Lothrop, N.; Bright, K.R.; Sexton, J.; Pearce-Walker, J.; Reynolds, K.A.; Verhougstraete, M.P. Optimal strategies for monitoring irrigation water quality. Agric. Water Manag. 2018, 199, 86–92. [Google Scholar] [CrossRef]
  118. Jongman, M.; Chidamba, L.; Korsten, L. Bacterial biomes and potential human pathogens in irrigation water and leafy greens from different production systems described using pyrosequencing. J. Appl. Microbiol. 2017, 123, 1043–1053. [Google Scholar] [CrossRef]
  119. Truchado, P.; Hernandez, N.; Gil, M.I.; Ivanek, R.; Allende, A. Correlation between E. coli levels and the presence of foodborne pathogens in surface irrigation water: Establishment of a sampling program. Water Res. 2018, 128, 226–233. [Google Scholar] [CrossRef]
  120. Steele, M.; Odumeru, J. Irrigation water as source of foodborne pathogens on fruit and vegetables. J. Food Prot. 2004, 67, 2839–2849. [Google Scholar] [CrossRef]
  121. Pachepsky, Y.; Shelton, D.R.; McLain, J.E.T.; Patel, J.; Mandrell, R.E. Irrigation waters as a source of pathogenic microorganisms in produce: A review. Adv. Agron. 2011, 113, 75–141. [Google Scholar] [CrossRef]
  122. Park, S.; Szonyi, B.; Gautam, R.; Nightingale, K.; Anciso, J.; Ivanek, R. Risk factors for microbial contamination in fruits and vegetables at the preharvest level: A systematic review. J. Food Prot. 2012, 75, 2055–2081. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  123. Jongman, M.; Korsten, L. Irrigation water quality and microbial safety of leafy greens in different vegetable production systems: A review. Food Rev. Int. 2018, 34, 308–328. [Google Scholar] [CrossRef]
  124. Herman, K.M.; Hall, A.J.; Gould, L.H. Outbreaks attributed to fresh leafy vegetables, United States, 1973–2012. Epidemiol. Infect. 2015, 143, 3011–3021. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  125. National Outbreak Reporting System (NORS) Dashboard | CDC. Available online: https://wwwn.cdc.gov/norsdashboard/ (accessed on 25 March 2019).
  126. Multistate Outbreak of E. coli O157:H7 Infections Linked to Romaine Lettuce (Final Update) | Investigation Notice: Multistate Outbreak of E. coli O157:H7 Infections April 2018 | E. coli | CDC. Available online: https://www.cdc.gov/ecoli/2018/o157h7-04-18/index.html (accessed on 25 March 2019).
  127. Outbreak of E. coli Infections Linked to Romaine Lettuce | E. coli Infections Linked to Romaine Lettuce | November 2018 | E. coli | CDC. Available online: https://www.cdc.gov/ecoli/2018/o157h7-11-18/index.html (accessed on 25 March 2019).
  128. FDA Investigation of a Multistate Outbreak of Cyclospora Illnesses Linked to Fresh Express Salad Mix Served at McDonald’s Ends | FDA. Available online: https://www.fda.gov/food/outbreaks-foodborne-illness/fda-investigation-multistate-outbreak-cyclospora-illnesses-linked-fresh-express-salad-mix-served#Cyclospora (accessed on 3 July 2019).
  129. Olivieri, A.W.; Seto, E.; Cooper, R.C.; Cahn, M.D.; Colford, J.; Crook, J.; Debroux, J.-F.; Mandrell, R.; Suslow, T.; Tchobanoglous, G.; et al. Risk-based review of California’s water-recycling criteria for agricultural irrigation. J. Environ. Eng. 2014, 140, 04014015. [Google Scholar] [CrossRef]
  130. Leaman, S.; Gorny, J.; Wetherington, D.; Belkris, H. Agricultural Water: Five Year Research Review; Center for Produce Safety: Davis, CA, USA, 2014. [Google Scholar]
  131. U.S. EPA. Regulations Governing Agricultural Use of Municipal Wastewater and Sludge; National Academy Press: Washington, DC, USA, 1996; ISBN 0309054796.
  132. Jones, L.A.; Worobo, R.W.; Smart, C.D. UV light inactivation of human and plant pathogens in unfiltered surface irrigation water. Appl. Environ. Microbiol. 2014, 80, 849–854. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  133. Uyttendaele, M.; Jaykus, L.A.; Amoah, P.; Chiodini, A.; Cunliffe, D.; Jacxsens, L.; Holvoet, K.; Korsten, L.; Lau, M.; McClure, P.; et al. Microbial hazards in irrigation water: Standards, norms, and testing to manage use of water in fresh produce primary production. Compr. Rev. Food Sci. Food Saf. 2015, 14, 336–356. [Google Scholar] [CrossRef]
  134. World Health Organization World Health Organization (WHO): Antibiotic Resistance—Fact Sheet. Available online: https://www.who.int/en/news-room/fact-sheets/detail/antibiotic-resistance (accessed on 26 June 2019).
  135. Perry, J.A.; Wright, G.D. The antibiotic resistance “mobilome”: Searching for the link between environment and clinic. Front. Microbiol. 2013, 4, 138. [Google Scholar] [CrossRef]
  136. Marti, E.; Variatza, E.; Balcazar, J.L. The role of aquatic ecosystems as reservoirs of antibiotic resistance. Trends Microbiol. 2014, 22, 36–41. [Google Scholar] [CrossRef]
  137. Bergeron, S.; Brown, R.; Homer, J.; Rehage, S.; Boopathy, R. Presence of antibiotic resistance genes in different salinity gradients of freshwater to saltwater marshes in southeast Louisiana, USA. Int. Biodeterior. Biodegrad. 2016, 113, 80–87. [Google Scholar] [CrossRef]
  138. Pepper, I.; Brooks, J.P.; Gerba, C.P. Antibiotic resistant bacteria in municipal wastes: Is there reason for concern? Environ. Sci. Technol. 2018, 52, 3949–3959. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  139. Zhang, X.X.; Zhang, T.; Fang, H.H.P. Antibiotic resistance genes in water environment. Appl. Microbiol. Biotechnol. 2009, 82, 397–414. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  140. Fahrenfeld, N.; Ma, Y.; O’Brien, M.; Pruden, A. Reclaimed water as a reservoir of antibiotic resistance genes: Distribution system and irrigation implications. Front. Microbiol. 2013, 4, 130. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  141. Aslan, A.; Cole, Z.; Bhattacharya, A.; Oyibo, O.; Aslan, A.; Cole, Z.; Bhattacharya, A.; Oyibo, O. Presence of antibiotic-resistant Escherichia coli in wastewater treatment plant effluents utilized as water reuse for irrigation. Water 2018, 10, 805. [Google Scholar] [CrossRef]
  142. Gekenidis, M.-T.; Qi, W.; Hummerjohann, J.; Zbinden, R.; Walsh, F.; Drissner, D. Antibiotic-resistant indicator bacteria in irrigation water: High prevalence of extended-spectrum beta-lactamase (ESBL)-producing Escherichia coli. PLoS ONE 2018, 13, e0207857. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  143. Farkas, A.; Bocoş, B.; Butiuc-Keul, A. Antibiotic resistance and intI1 carriage in waterborne enterobacteriaceae. Water Air Soil Pollut. 2016, 227, 251. [Google Scholar] [CrossRef]
  144. Olaimat, A.N.; Holley, R.A. Factors influencing the microbial safety of fresh produce: A review. Food Microbiol. 2012, 32, 1–19. [Google Scholar] [CrossRef]
  145. Vital, P.G.; Zara, E.S.; Paraoan, C.E.M.; Dimasupil, M.A.Z.; Abello, J.J.M.; Santos, I.T.G.; Rivera, W.L. Antibiotic resistance and extended-spectrum beta-lactamase production of escherichia coli isolated from irrigationwaters in selected urban farms in Metro Manila, Philippines. Water 2018, 10, 548. [Google Scholar] [CrossRef]
  146. Fipps, G. Irrigation Water Quality Standards and Salinity Management Strategies; Texas Agriculture Extension Service 7-96 Rev edition; Texas A&M University System: College Station, TX, USA, 1996. [Google Scholar]
  147. Stoner, J.D. Water-Quality Indices for Specific Water Uses; Circulur 770; United States Department of the Interior, Geological Survey: Arlington, VA, USA, 1978. [CrossRef]
  148. Ayotte, J.D.; Gronberg, J.A.M.; Apodaca, L.E. Trace Elements and Radon in Groundwater across the United States, 1992–2003; Scientific Investigations Report 2011–5059; U.S. Geological Survey: Reston, VA, USA, 2011; Volume i–xi, pp. 1–115.
  149. Welch, A.H.; Westjohn, D.B.; Helsel, D.R.; Wanty, R.B. Arsenic in ground water of the United States: Occurrence and geochemistry. Ground Water 2000, 38, 589–604. [Google Scholar] [CrossRef]
  150. Rodriǵuez-Lado, L.; Sun, G.; Berg, M.; Zhang, Q.; Xue, H.; Zheng, Q.; Johnson, C.A. Groundwater arsenic contamination throughout China. Science 2013, 341, 866–868. [Google Scholar] [CrossRef]
  151. Selck, B.J.; Carling, G.T.; Kirby, S.M.; Hansen, N.C.; Bickmore, B.R.; Tingey, D.G.; Rey, K.; Wallace, J.; Jordan, J.L. Investigating anthropogenic and geogenic sources of groundwater contamination in a semi-arid alluvial basin, Goshen Valley, UT, USA. Water Air Soil Pollut. 2018, 229, 186. [Google Scholar] [CrossRef]
  152. Signes-Pastor, A.J.; Mitra, K.; Sarkhel, S.; Hobbes, M.; Burló, F.; De Groot, W.T.; Carbonell-Barrachina, A.A. Arsenic speciation in food and estimation of the dietary intake of inorganic arsenic in a rural village of West Bengal, India. J. Agric. Food Chem. 2008, 56, 9469–9474. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  153. Erban, L.E.; Gorelick, S.M.; Fendorf, S. Arsenic in the multi-aquifer system of the Mekong Delta, Vietnam: Analysis of large-scale spatial trends and controlling factors. Environ. Sci. Technol. 2014, 48, 6081–6088. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  154. Huhmann, B.; Harvey, C.F.; Uddin, A.; Choudhury, I.; Ahmed, K.M.; Duxbury, J.M.; Ellis, T.; van Geen, A. Inversion of high-arsenic soil for improved rice yield in Bangladesh. Environ. Sci. Technol. 2019, 53, 3410–3418. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  155. Pick, T. Assessing Water Quality for Human Consumption, Agriculture, and Aquatic Life Uses; United States Department of Agriculture: Washington, DC, USA, 2011.
  156. U.S. EPA. Guidelines for Water Reuse 2012; US Agency for International Development: Washington, DC, USA, 2012; p. 643.
  157. Ayers, R.S.; Westcot, D.W. Water Quality for Agriculture; Food and Agricultural Organization, United Nations: Rome, Italy, 1976. [Google Scholar]
  158. Kandakji, T.; Udeigwe, T.K.; Dixon, R.; Li, L. Groundwater-induced alterations in elemental concentration and interactions in semi-arid soils of the Southern High Plains, USA. Environ. Monit. Assess. 2015, 187, 665. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  159. Scanlon, B.R.; Nicot, J.P.; Reedy, R.C.; Kurtzman, D.; Mukherjee, A.; Nordstrom, D.K. Elevated naturally occurring arsenic in a semiarid oxidizing system, Southern High Plains aquifer, Texas, USA. Appl. Geochem. 2009, 24, 2061–2071. [Google Scholar] [CrossRef]
  160. Malan, M.; Müller, F.; Cyster, L.; Raitt, L.; Aalbers, J. Heavy metals in the irrigation water, soils and vegetables in the Philippi horticultural area in the Western Cape Province of South Africa. Environ. Monit. Assess. 2015, 187, 1–8. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  161. Gupta, M.; Gupta, S. An overview of selenium uptake, metabolism, and toxicity in Plants. Front. Plant Sci. 2017, 7, 1–14. [Google Scholar] [CrossRef]
  162. Hakonson-Hayes, A.C.; Fresquez, P.R.; Whicker, F.W. Assessing potential risks from exposure to natural uranium in well water. J. Environ. Radioact. 2002, 59, 29–40. [Google Scholar] [CrossRef]
  163. Islam, S.M.A.; Fukushi, K.; Yamamoto, K. Contamination of agricultural soil by arsenic containing irrigation water in Bangladesh: Overview of status and a proposal for novel biological remediation. WIT Trans. Biomed. Heal. 2006, 6, 295–316. [Google Scholar] [CrossRef]
  164. Jeambrun, M.; Pourcelot, L.; Mercat, C.; Boulet, B.; Pelt, E.; Chabaux, F.; Cagnat, X.; Gauthier-Lafaye, F. Potential sources affecting the activity concentrations of 238U, 235U, 232Th and some decay products in lettuce and wheat samples. J. Environ. Monit. 2012, 14, 2902–2912. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  165. Bañuelos, G.S.; Ajwa, H.A.; Caceres, L.; Dyer, D. Germination responses and boron accumulation in germplasm from Chile and the United States grown with boron-enriched water. Ecotoxicol. Environ. Saf. 1999, 43, 62–67. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  166. Rhoades, J.D.; Bingham, F.T.; Letey, J.; Hoffman, G.J.; Dedrick, A.R.; Pinter, P.J.; Replogle, J.A. Use of saline drainage water for irrigation: Imperial Valley study. Agric. Water Manag. 1989, 16, 25–36. [Google Scholar] [CrossRef]
  167. Hopkins, B.G.; Horneck, D.A.; Stevens, R.G.; Ellsworth, J.W.; Sullivan, D.M. Managing Irrigation Water Quality for Crop Production in the Pacific Northwest; PNW597-E; USDA: Washington, DC, USA, 2007. Available online: https://catalog.extension.oregonstate.edu/sites/catalog/files/project/pdf/pnw597.pdf (accessed on 19 March 2019).
  168. Hem, J.D. Chemistry and occurrence of cadmium and zinc in surface water and groundwater cadmium is reported of compounds in rice. Water Resour. Res. 1972, 8, 661–679. [Google Scholar] [CrossRef]
  169. Alexakis, D. Assessment of water quality in the Messolonghi-Etoliko and Neochorio region (West Greece) using hydrochemical and statistical analysis methods. Environ. Monit. Assess. 2011, 182, 397–413. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  170. Irmak, S. Copper correlation of irrigation water, soils and plants in the Cukurova Region of Turkey. Int. J. Soil Sci. 2009, 4, 46–56. [Google Scholar] [CrossRef]
  171. Manning, A.H.; Mills, C.T.; Morrison, J.M.; Ball, L.B. Insights into controls on hexavalent chromium in groundwater provided by environmental tracers, Sacramento Valley, California, USA. Appl. Geochem. 2015, 62, 186–199. [Google Scholar] [CrossRef]
  172. Stasinos, S.; Zabetakis, I. The uptake of nickel and chromium from irrigation water by potatoes, carrots and onions. Ecotoxicol. Environ. Saf. 2013, 91, 122–128. [Google Scholar] [CrossRef]
  173. USEPA. 2018 Edition of the Drinking Water Standards and Health Advisories; USEPA: Washington, DC, USA, 2018.
  174. Gurel, M.; Iskender, G.; Ovez, S.; Arslan-Alaton, I.; Tanik, A.; Orhon, D. A global overview of treated wastewater guidelines and standards for agricultural reuse. Fresenius Environ. Bull. 2007, 16, 590–595. [Google Scholar]
  175. Pescod, M.B. Wastewater Treatment and Use in Agriculture; Food and Agricultural Organization, United Nations: Rome, Italy, 1992; ISBN 9251031355. [Google Scholar]
  176. US EPA. National Recommended Water Quality Criteria—Aquatic Life Criteria Table. Available online: https://www.epa.gov/wqc/national-recommended-water-quality-criteria-aquatic-life-criteria-table (accessed on 27 December 2018).
  177. Groschen, G.E.; Arnold, T.L.; Morrow, W.S.; Warner, K.L. Occurrence and Distribution of Iron, Manganese, and Selected Trace elements in Ground Water in the Glacial Aquifer System of the Northern United States; U.S. Geological Survey Scientific Investigations Report 2009–5006; USGS: Reston, VA, USA, 2008.
  178. Bundschuh, J.; Nath, B.; Bhattacharya, P.; Liu, C.W.; Armienta, M.A.; Moreno López, M.V.; Lopez, D.L.; Jean, J.S.; Cornejo, L.; Lauer Macedo, L.F.; et al. Arsenic in the human food chain: The Latin American perspective. Sci. Total Environ. 2012, 429, 92–106. [Google Scholar] [CrossRef]
  179. Meharg, A.A.; Rahman, M. Arsenic contamination of Bangladesh paddy field soils: Implications for rice contribution to arsenic consumption. Environ. Sci. Technol. 2003, 37, 229–234. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  180. Finnegan, P.M.; Chen, W. Arsenic toxicity: The effects on plant metabolism. Front. Physiol. 2012, 3, 182. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  181. Kim, J.Y.; Davis, A.P.; Kim, K.W. Stabilization of available arsenic in highly contaminated mine tailings using iron. Environ. Sci. Technol. 2003, 37, 189–195. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  182. Bakhat, H.F.; Zia, Z.; Fahad, S.; Abbas, S.; Hammad, H.M.; Shahzad, A.N.; Abbas, F.; Alharby, H.; Shahid, M. Arsenic uptake, accumulation and toxicity in rice plants: Possible remedies for its detoxification: A review. Environ. Sci. Pollut. Res. 2017, 24, 9142–9158. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  183. Arslan, B.; Djamgoz, M.B.A.; Akün, E. ARSENIC: A review on exposure pathways, accumulation, mobility and transmission into the human food chain. Rev. Environ. Contam. Toxicol. 2017, 243, 27–51. [Google Scholar] [PubMed]
  184. Zhao, F.J.; Ma, J.F.; Meharg, A.A.; McGrath, S.P. Arsenic uptake and metabolism in plants. New Phytol. 2009, 181, 777–794. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  185. Zhao, F.-J.; McGrath, S.P.; Meharg, A.A. Arsenic as a food chain contaminant: Mechanisms of plant uptake and metabolism and mitigation strategies. Annu. Rev. Plant Biol. 2010, 61, 535–559. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  186. Chakraborty, S.; Alam, M.O.; Bhattacharya, T.; Singh, Y.N. Arsenic accumulation in food crops: A potential threat in Bengal Delta Plain. Water Qual. Expo. Heal. 2014, 6, 233–246. [Google Scholar] [CrossRef]
  187. Brammer, H. Mitigation of arsenic contamination in irrigated paddy soils in South and South-East Asia. Environ. Int. 2009, 35, 856–863. [Google Scholar] [CrossRef]
  188. Polizzotto, M.L.; Birgand, F.; Badruzzaman, A.B.M.; Ali, M.A. Amending irrigation channels with jute-mesh structures to decrease arsenic loading to rice fields in Bangladesh. Ecol. Eng. 2015, 74, 101–106. [Google Scholar] [CrossRef]
  189. Winkel, L.H.E.; Johnson, C.A.; Lenz, M.; Grundl, T.; Leupin, O.X.; Amini, M.; Charlet, L. Environmental selenium research: From microscopic processes to global understanding. Environ. Sci. Technol. 2012, 46, 571–579. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  190. USGS. Geochemical and Mineralogical Data for Soils of the Conterminous United States; USGS: Reston, VA, USA, 2014.
  191. Wang, J.; Zhou, C.; Xiao, X.; Xie, Y.; Zhu, L.; Ma, Z. Enhanced iron and selenium uptake in plants by volatile emissions of Bacillus amyloliquefaciens (BF06). Appl. Sci. 2017, 7, 85. [Google Scholar] [CrossRef]
  192. Mitchell, N.; Pérez-Sánchez, D.; Thorne, M.C. A review of the behaviour of U-238 series radionuclides in soils and plants. J. Radiol. Prot. 2013, 33, R17–R48. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  193. Soudek, P.; Petrova, T.; Benesova, D.; Dvorakova, M.; Vanek, T. Uranium uptake by hydroponically cultivated crop plants. J. Environ. Radioact. 2011, 102, 598–604. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  194. Boghi, A.; Roose, T.; Kirk, G.J.D. A model of uranium uptake by plant roots allowing for root-induced changes in the soil. Environ. Sci. Technol. 2018, 52, 3536–3545. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  195. Hayes, A.C.; Fresquez, P.R.; Whicker, W.F. Uranium Uptake Study, Nambe, New Mexico: Source Document; Los Alamos National Laboratory: Los Alamos, NM, USA, 2000. [Google Scholar]
  196. Neves, O.; Abreu, M.M. Are uranium-contaminated soil and irrigation water a risk for human vegetables consumers? A study case with Solanum tuberosum L., Phaseolus vulgaris L. and Lactuca sativa L. Ecotoxicology 2009, 18, 1130–1136. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  197. Neves, M.O.; Abreu, M.M.; Figueiredo, V. Uranium in vegetable foodstuffs: Should residents near the Cunha Baixa uranium mine site (Central Northern Portugal) be concerned? Environ. Geochem. Health 2012, 34, 181–189. [Google Scholar] [CrossRef]
  198. Gomes, M.A.d.C.; Hauser-Davis, R.A.; Suzuki, M.S.; Vitória, A.P. Plant chromium uptake and transport, physiological effects and recent advances in molecular investigations. Ecotoxicol. Environ. Saf. 2017, 140, 55–64. [Google Scholar] [CrossRef]
  199. Song, Y.; Jin, L.; Wang, X. Cadmium absorption and transportation pathways in plants. Int. J. Phytoremediation 2017, 19, 133–141. [Google Scholar] [CrossRef]
  200. Amrhein, C.; Mosher, P.A.; Brown, A.D. The effects of redox on Mo, U, B, V, and As solubility in evaporation pond soils. Soil Sci. 1993, 155, 249–255. [Google Scholar] [CrossRef]
  201. Metals-U.S. Food & Drug Administration. Available online: https://www.fda.gov/Food/FoodborneIllnessContaminants/Metals/default.htm (accessed on 18 February 2019).
  202. Lapworth, D.J.; Stolpe, B.; Williams, P.J.; Gooddy, D.C.; Lead, J.R. Characterization of suboxic groundwater colloids using a multi-method approach. Environ. Sci. Technol. 2013, 47, 2554–2561. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  203. Praetorius, A.; Scheringer, M.; Hungerbühler, K. Development of environmental fate models for engineered nanoparticles—A case study of TiO2 nanoparticles in the Rhine River. Environ. Sci. Technol. 2012, 46, 6705–6713. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  204. González-Gálvez, D.; Janer, G.; Vilar, G.; Vílchez, A.; Vázquez-Campos, S. The Life Cycle of Engineered Nanoparticles; Springer: Cham, Switzerland, 2017; pp. 41–69. [Google Scholar]
  205. Thomé, A.; Reddy, K.R.; Reginatto, C.; Cecchin, I. Review of nanotechnology for soil and groundwater remediation: Brazilian perspectives. Water Air Soil Pollut. 2015, 226, 121. [Google Scholar] [CrossRef]
  206. Gehrke, I.; Geiser, A.; Somborn-Schulz, A. Innovations in nanotechnology for water treatment. Nanotechnol. Sci. Appl. 2015, 8, 1–17. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  207. Troester, M.; Brauch, H.-J.; Hofmann, T. Vulnerability of drinking water supplies to engineered nanoparticles. Water Res. 2016, 96, 255–279. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  208. Alimi, O.S.; Farner Budarz, J.; Hernandez, L.M.; Tufenkji, N. Microplastics and nanoplastics in aquatic environments: Aggregation, deposition, and enhanced contaminant transport. Environ. Sci. Technol. 2018, 52, 1704–1724. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  209. Lehner, R.; Weder, C.; Petri-Fink, A.; Rothen-Rutishauser, B. Emergence of nanoplastic in the environment and possible impact on human health. Environ. Sci. Technol. 2019, 53, 1748–1765. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  210. Oberdörster, G.; Oberdörster, E.; Oberdörster, J. Nanotoxicology: An emerging discipline evolving from studies of ultrafine particles. Environ. Health Perspect. 2005, 113, 823–839. [Google Scholar] [CrossRef]
  211. Ganguly, P.; Breen, A.; Pillai, S.C. Toxicity of nanomaterials: Exposure, pathways, assessment, and recent advances. ACS Biomater. Sci. Eng. 2018, 4, 2237–2275. [Google Scholar] [CrossRef]
  212. Environmental Protection Agency. Technical Fact Sheet—Nanomaterials; USEPA: Washington, DC, USA, 2017. Available online: https://www.epa.gov/sites/production/files/2014-03/documents/ffrrofactsheet_emergingcontaminant_nanomaterials_jan2014_final.pdf (accessed on 2 February 2019).
  213. Inshakova, E.; Inshakov, O. World market for nanomaterials: Structure and trends. MATEC Web Conf. 2017. [Google Scholar] [CrossRef]
  214. Hyung, H.; Kim, J.-H. Dispersion of C60 in natural water and removal by conventional drinking water treatment processes. Water Res. 2009, 43, 2463–2470. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  215. Zhang, Y.; Chen, Y.; Westerhoff, P.; Hristovski, K.; Crittenden, J.C. Stability of commercial metal oxide nanoparticles in water. Water Res. 2008, 42, 2204–2212. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  216. Hedberg, J.; Blomberg, E.; Odnevall Wallinder, I. In the search for nanospecific effects of dissolution of metallic nanoparticles at freshwater-like conditions: A critical review. Environ. Sci. Technol. 2019, 53, 4030–4044. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  217. Gottschalk, F.; Sonderer, T.; Scholz, R.W.; Nowack, B. Modeled environmental concentrations of engineered nanomaterials (TiO2, ZnO, Ag, CNT, Fullerenes) for different regions. Environ. Sci. Technol. 2009, 43, 9216–9222. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  218. Blaser, S.A.; Scheringer, M.; MacLeod, M.; Hungerbühler, K. Estimation of cumulative aquatic exposure and risk due to silver: Contribution of nano-functionalized plastics and textiles. Sci. Total Environ. 2008, 390, 396–409. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  219. Brar, S.K.; Verma, M.; Tyagi, R.D.; Surampalli, R.Y. Engineered nanoparticles in wastewater and wastewater sludge—Evidence and impacts. Waste Manag. 2010, 30, 504–520. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  220. Baalousha, M.; Yang, Y.; Vance, M.E.; Colman, B.P.; McNeal, S.; Xu, J.; Blaszczak, J.; Steele, M.; Bernhardt, E.; Hochella, M.F. Outdoor urban nanomaterials: The emergence of a new, integrated, and critical field of study. Sci. Total Environ. 2016, 557–558, 740–753. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  221. Min Park, C.; Hoon Chu, K.; Her, N.; Jang, M.; Baalousha, M.; Heo, J.; Yoon, Y. Occurrence and removal of engineered nanoparticles in drinking water treatment and wastewater treatment processes. Sep. Purif. Rev. 2017, 46, 255–272. [Google Scholar] [CrossRef]
  222. Kaphle, A.; Navya, P.N.; Umapathi, A.; Daima, H.K. Nanomaterials for agriculture, food and environment: Applications, toxicity and regulation. Environ. Chem. Lett. 2018, 16, 43–58. [Google Scholar] [CrossRef]
  223. Pourzahedi, L.; Pandorf, M.; Ravikumar, D.; Zimmerman, J.B.; Seager, T.P.; Theis, T.L.; Westerhoff, P.; Gilbertson, L.M.; Lowry, G.V. Life cycle considerations of nano-enabled agrochemicals: Are today’s tools up to the task? Environ. Sci. Nano 2018, 5, 1057–1069. [Google Scholar] [CrossRef]
  224. Martínez-Ballesta, M.C.; Zapata, L.; Chalbi, N.; Carvajal, M. Multiwalled carbon nanotubes enter broccoli cells enhancing growth and water uptake of plants exposed to salinity. J. Nanobiotechnol. 2016, 14, 42. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  225. Chen, G.; Qiu, J.; Liu, Y.; Jiang, R.; Cai, S.; Liu, Y.; Zhu, F.; Zeng, F.; Luan, T.; Ouyang, G. Carbon nanotubes act as contaminant carriers and translocate within plants. Sci. Rep. 2015, 5, 15682. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  226. Vithanage, M.; Seneviratne, M.; Ahmad, M.; Sarkar, B.; Ok, Y.S. Contrasting effects of engineered carbon nanotubes on plants: A review. Environ. Geochem. Health 2017, 39, 1421–1439. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  227. Lv, J.; Christie, P.; Zhang, S. Uptake, translocation, and transformation of metal-based nanoparticles in plants: Recent advances and methodological challenges. Environ. Sci. Nano 2019, 6, 41–59. [Google Scholar] [CrossRef]
  228. Larue, C.; Khodja, H.; Herlin-Boime, N.; Brisset, F.; Flank, A.M.; Fayard, B.; Chaillou, S.; Carrière, M. Investigation of titanium dioxide nanoparticles toxicity and uptake by plants. J. Phys. Conf. Ser. 2011, 304, 012057. [Google Scholar] [CrossRef]
  229. Siddiqi, K.S.; Husen, A. Plant response to engineered metal oxide nanoparticles. Nanoscale Res. Lett. 2017, 12, 92. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  230. Rastogi, A.; Zivcak, M.; Sytar, O.; Kalaji, H.M.; He, X.; Mbarki, S.; Brestic, M. Impact of metal and metal oxide nanoparticles on plant: A critical review. Front. Chem. 2017, 5, 78. [Google Scholar] [CrossRef]
  231. Zhu, H.; Han, J.; Xiao, J.Q.; Jin, Y. Uptake, translocation, and accumulation of manufactured iron oxide nanoparticles by pumpkin plants. J. Environ. Monit. 2008, 10, 713–717. [Google Scholar] [CrossRef]
  232. Tripathi, D.K.; Tripathi, A.; Shweta; Singh, S.; Singh, Y.; Vishwakarma, K.; Yadav, G.; Sharma, S.; Singh, V.K.; Mishra, R.K.; et al. Uptake, Accumulation and toxicity of silver nanoparticle in autotrophic plants, and heterotrophic microbes: A concentric review. Front. Microbiol. 2017, 8, 7. [Google Scholar] [CrossRef]
  233. Dimkpa, C.O.; Bindraban, P.S. Nanofertilizers: New products for the industry? J. Agric. Food Chem. 2018, 66, 6462–6473. [Google Scholar] [CrossRef]
  234. Rui, M.; Ma, C.; Hao, Y.; Guo, J.; Rui, Y.; Tang, X.; Zhao, Q.; Fan, X.; Zhang, Z.; Hou, T.; et al. Iron oxide nanoparticles as a potential iron fertilizer for peanut (Arachis hypogaea). Front. Plant Sci. 2016, 7, 815. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  235. Motyka, O.; Štrbová, K.; Olšovská, E.; Seidlerová, J. Influence of Nano-ZnO Exposure to Plants on L-Ascorbic Acid Levels: Indication of Nanoparticle-Induced Oxidative Stress. J. Nanosci. Nanotechnol. 2019, 19, 3019–3023. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  236. Liu, J.; Williams, P.C.; Goodson, B.M.; Geisler-Lee, J.; Fakharifar, M.; Gemeinhardt, M.E. TiO2 nanoparticles in irrigation water mitigate impacts of aged Ag nanoparticles on soil microorganisms, Arabidopsis thaliana plants, and Eisenia fetida earthworms. Environ. Res. 2019, 172, 202–215. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  237. Hu, G.; Cao, J. Occurrence and significance of natural ore-related Ag nanoparticles in groundwater systems. Chem. Geol. 2019, 515, 9–21. [Google Scholar] [CrossRef]
  238. Céspedes, C.; Yeo, M.-K. Life cycle assessment of a celery paddy macrocosm exposed to manufactured Nano-TiO2. Toxicol. Environ. Health Sci. 2018, 10, 288–296. [Google Scholar] [CrossRef]
  239. Wu, F.; Zhou, Z.; Hicks, A.L. Life cycle impact of titanium dioxide nanoparticle synthesis through physical, chemical, and biological routes. Environ. Sci. Technol. 2019, 53, 4078–4087. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  240. Solanki, P.; Bhargava, A.; Chhipa, H.; Jain, N.; Panwar, J. Nano-fertilizers and their smart delivery system. In Nanotechnologies in Food and Agriculture; Springer International Publishing: Cham, Switzerland, 2015; pp. 81–101. [Google Scholar]
  241. Rai, M.; Ribeiro, C.; Mattoso, L.; Duran, N. Nanotechnologies in food and agriculture. Nanotechnol. Food Agric. 2015, 1–347. [Google Scholar] [CrossRef]
  242. Kah, M.; Kookana, R.S.; Gogos, A.; Bucheli, T.D. A critical evaluation of nanopesticides and nanofertilizers against their conventional analogues. Nat. Nanotechnol. 2018, 13, 677–684. [Google Scholar] [CrossRef]
  243. White, J.C.; Gardea-Torresdey, J. Achieving food security through the very small. Nat. Nanotechnol. 2018, 13, 627–629. [Google Scholar] [CrossRef]
  244. Jackson, R.B.; Carpenter, S.R.; Dahm, C.N.; McKnight, D.M.; Naiman, R.J.; Postel, S.L.; Running, S.W. Water in a changing world. Ecol. Appl. 2001, 11, 1027–1045. [Google Scholar] [CrossRef]
  245. RamyaPriya, R.; Elango, L. Evaluation of geogenic and anthropogenic impacts on spatio-temporal variation in quality of surface water and groundwater along Cauvery River, India. Environ. Earth Sci. 2018, 77, 1–17. [Google Scholar] [CrossRef]
  246. Etheridge, A.B.; MacCoy, D.E.; Weakland, R.J. Water-Quality and Biological Conditions in Selected Tributaries of the Lower Boise River, Southwestern Idaho, Water Years 2009—12 Scientific Investigations Report 2014—5132; U.S. Geological Survey: Reston, VA, USA, 2014; pp. 1–70.
  247. Use of Reclaimed Water and Sludge in Food Crop Production; National Academies Press: Washington, DC, USA, 1996; ISBN 978-0-309-05479-9.
  248. Crook, J.; Surampalli, R.Y. Water reclamation and reuse criteria in the U.S. Water Sci. Technol. 1996, 33, 451–462. [Google Scholar] [CrossRef]
  249. Bortolini, L.; Maucieri, C.; Borin, M. A tool for the evaluation of irrigation water quality in the arid and semi-arid regions. Agronomy 2018, 8, 23. [Google Scholar] [CrossRef]


© 2019 by the authors. Licensee MDPI, Basel, Switzerland. This article is an open access article distributed under the terms and conditions of the Creative Commons Attribution (CC BY) license (http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/).

Share and Cite

      

MDPI and ACS Style

Malakar, A.; Snow, D.D.; Ray, C. Irrigation Water Quality—A Contemporary Perspective. Water 2019, 11, 1482. https://doi.org/10.3390/w11071482

AMA Style
 

Malakar A, Snow DD, Ray C. Irrigation Water Quality—A Contemporary Perspective. Water. 2019; 11(7):1482. https://doi.org/10.3390/w11071482

Chicago/Turabian Style
 

Malakar, Arindam, Daniel D. Snow, and Chittaranjan Ray. 2019. "Irrigation Water Quality—A Contemporary Perspective" Water 11, no. 7: 1482. https://doi.org/10.3390/w11071482

APA Style
 

Malakar, A., Snow, D. D., & Ray, C. (2019). Irrigation Water Quality—A Contemporary Perspective. Water, 11(7), 1482. https://doi.org/10.3390/w11071482

Note that from the first issue of 2016, this journal uses article numbers instead of page numbers. See further details here.

Article Metrics

Citations

 

Yorumlarınızı Bizimle Paylaşın

Sadece üyelerimiz yorum yapabilir, hemen ücretsiz üye olmak için Tıklayın

(E-Posta adresiniz yayınlanmayacaktır)
Yorumu Gönder
Henüz Yorum Yapılmamış